نامه ای به آقای بزرگواری

اوای دنا-مهدی گلالی: انگشت اشاره به سوی شماست جناب اقای بزرگواری سلامی به زلالی مارون خروشان , به بلندای کوه سیاه , به پاکی ایل طیبی به شما . راستش مخاطبم را نمی شناسم. اما وقتی از لنده بگویم همه می دانند که درباره چه چیزی قرار است بنویسم. به خداقسم من شرم دارم از اینکه دوباره این موضوع را باز کنم. از شهرستانی می گویم. اما این بار واقعیت هایی نگفته و یا شاید نشنیده. مخاطبم هرکسی می تواند باشد اما انگشت اشاره به سوی شماست جناب اقای بزرگواری. حالا فهمیدید که چرا می گویم شرم دارم . به این خاطر که الان هر سایتی را باز کنید درباره شهرستانی لنده می نویسد. جناب اقای بزرگواری. صدای اعتراض این مردم تا جزایر قناری و کشور ناکجااباد رفته است. اما هنوز عده ای نشنیده اند!! حاج اقا , پدیده عادی سازی برای انسان یک پدیده ذاتی است. هر انسانی بعد از مدتی نسبت به موضوعی که زیاد تکرار شود گوشش کر می شود و به اصطلاح برای او عادی می شود. می دانم که مسئله اعتراضهای لنده برای شما عادی شده است. هنوز چند روزی از دردل همشهری ام در سایت ....... نمی گذرد که من نیز بغضم ترکیدو لب به سخن می گشایم. جناب اقای بزرگواری , اگر اجازه بدهید تا با هم روراست باشیم. بالاخره برما منت نهادید و برای افتتاح مدرسه فارابی به لنده امدید. قدمتان بر چشم.اما ایابا خود فکر کرده اید که چرا امده اید؟ اگر اجازه بدهید من حدث بزنم. شما برای جلسه با مشاورانت به لنده امدید البته به اسم افتتاح مدرسه فارابی. راستی حاج اقا, ان روز به شما چه گفتند . حتما به شما گفتند که خیالتان راحت راحت. لنده با شماست. اقای بزرگواری , تورا به خدا به حرف این جماعت گوش نکنید. من راستش را برای شما می گویم , اما حالا نه. حاج اقا. بازی روزگار تمام شد اما شما در این بازی در مقابل مردم لنده قرار داشتید. در رابطه با نتیجه بازی من چیزی نمی دانم. اما از قرار معلوم الان در وقت اضافه است.شما که تعویض های خود را انجام داده اید. نکند داور سوت را بزند و ... حاج اقا وقت گذرانی دیگر فایده ای ندارد. حاج اقا, چرا برای یک بارهم که شده با مردم لنده روراست حرف نمی نزنید؟ چرا برایشان نمی گویید که انها تاوان چه چیزی را پس می دهند ؟ چرا برایشان نمی گویید که جریانی برعلیه شهرستانی لنده وجود دارد که سردسته انها از همین شهر لنده است ؟ اقای بزرگواری , شما که قرار بود در تاریکی شهر لنده فانوس باشید اما شما که فانوسها را جمع کردید و مردم این شهر را در تاریکی مطلق رها کرده اید. مشکل کار کجاست. مشکل حمعیت لنده است. مشکل مسافت تا شهرستان کهگلویه است. نه , اینها مشکل نیستند. مشکل جای دیگری است. اقای بزرگواری حالا که دوره چهارساله شما تمام شده است در قبال مسئولیتتان نسبت به لنده به خود نمره چند می دهید ؟ اگر انصاف باشد احتمالا نمره رد می گیرید. اقای بزرگواری , واقعیت این است که شما محبوبیتتان را در شهر لنده از دست داده اید. قطعا این را در روزهای نه چندان دور خواهید فهمید. مگر قرا نبود شهریور ماه خبرهای خوشی درباره لنده اعلام کنید. پس چه شد ؟ امروز به هر کسی که درباره لنده در سایتها مطلب می نویسد توصیه می کنم که دیگر ننویسد به خدا این مسئله از حالت طبیعی خود خارج شده است و حالت تمسخر گرفته است. مردم لنده قطعا به روزهای بعد از دوره مسئولیت شما فکر می کنند. انها هنوز امیدشان را از دست نداده اند. درست است که هرکسی که در راه شهرستانی لنده قدمی برمی دارد چند روز بعد با طوفانی از مشکلات روبه رو می شود اما ما هنوز هستیم.بالاخره شما هم خواهید رفت اما حاج اقا مرد نکونام نمیرد هرگز/مرده انست که نامش به نکویی نبرند. برای مردم لنده خیلی ها مرده اند. از وطن فروشان تا .... افتتاح مدرسه فارابی دستاورد بزرگ شما در چند سال گذشته است. همین هم برای ما بس است. هر چه از دوست رسد نکوست. حاج اقا , اگر این مطلب را می نویسم نه از روی کینه است بلکه از روی دوست داشتن است. به طور قطع مشاوران شما در شهر لنده اشتباه به شما گزارش می دهند.واقعیت این است که جز عده انگشت شماری دیگر کسی در شهر لنده هوادار شمانیست. قطعا مردم لنده برای شما فرش قرمز پهن نمی کنند. این را یقین داشته باشید که اراده مردم برا اراده شخص پیروز است اما ان روز عده ای دچارعذاب وجدان خواهند شد. قطعا ان روز دیر نیست. در اخرین روزهایتان کمی به ندای مردم شهری سوخته در چند کیلومتری چرام گوش کنید. شما که هر روز از چرام می گویید. یادتان باشد شهری در همین نزدیکی , در همسایگی چرام می سوزد. شاید اتشش دامن خیلی ها را بسوزاند. اتش خشم مردم را خاموش کنید جناب اقای بزرگواری.