یاداشت و مقاله

حضور گسترده و یکپارچه مردم کهگیلویه و بویراحمد در راهپیمایی ۲۲ بهمن، بار دیگر وفاداری آنان به نظام و رهبری را به نمایش گذاشت. اکنون این پرسش مطرح است که این همراهی مردمی، در عرصه‌ی مدیریت و نظارت اداری استان چگونه پاسخ داده خواهد شد؟

در جهانی که سازمان ملل فقط نامی روی کاغذ است، قلدری به سیاست رسمی تبدیل شده؛ از ربایش و باج‌گیری تا حمله نظامی. در چنین جهانی، مطالبه خلع سلاح ایران، نه دعوت به صلح، که دعوت به بی‌دفاعی است.

معیشت مردم، فقط یک مسئله اقتصادی نیست؛ معیار سنجش عدالت، کارآمدی و صداقت در حکمرانی است. جامعه‌ای که نان، کار و کرامت در آن تضعیف شود، دیر یا زود با فرسایش اعتماد و سرمایه اجتماعی روبه‌رو خواهد شد.

سفر یدالله رحمانی، استاندار کهگیلویه و بویراحمد به لنده، بیش از آنکه با آمار و افتتاح‌ها به خاطر بماند، با حس شنیده‌شدن در ذهن مردم ثبت شد؛ سفری آرام، صریح و بی‌حاشیه که در آن، مطالبه قدیمی محور لنده–تشان نه نادیده گرفته شد و نه به حاشیه رفت، و همین تفاوتِ نگاه بود که لنده را پس از سال‌ها، با امیدی محتاطانه اما واقعی بدرقه کرد.

حجت‌الاسلام سید اقبال راستگوئی با رجوع به سیره اخلاقی طرماح بن عدی الطیی، از الگویی سخن می‌گوید که در برابر قدرت، تهدید و تطمیع ایستاد و حق، صداقت و خدا‌هراسی را معیار رفتار خود قرار داد؛ الگویی الهام‌بخش برای مذاکره‌کنندگان امروز.

در آستانه سالگرد پیروزی انقلاب اسلامی، سید علی محمد بزرگواری با بازخوانی ستم‌ها، مقاومت‌ها و رشادت‌های قوم لر و عشایر کهگیلویه و بویراحمد در دوران پهلوی، جوانان این دیار را نسبت به خطر تحریف تاریخ و فراموشی افتخارات ملی هشدار می‌دهد.

در روزگاری که شکاف‌های اجتماعی پررنگ‌تر شده، بازخوانی بخشی از سخنان سردار شهید حاج قاسم سلیمانی، توجه‌ها را دوباره به نوع رابطه با جامعه جلب می‌کند؛ نگاهی که بر صمیمیت، پرهیز از افراط و مسئولیت‌پذیری در قبال همه‌ی مردم تأکید دارد، بی‌آن‌که جامعه را به خودی و غیرخودی تقسیم کند.

در حالی که اعتراضِ معیشتی حق انکارناپذیر مردم است، هم‌صدایی با اغتشاش و سکوت در برابر تهدید و تجاوز دشمن، مرز حق‌طلبی را به نفاق نزدیک می‌کند. بیانیه اخیر میرحسین موسوی، با نادیده گرفتن نقش آمریکا و صهیونیسم و هم‌زمانی معنادار با مواضع گروه‌های معاند، بار دیگر این پرسش را پیش روی افکار عمومی قرار داده است: آیا این موضع‌گیری، دفاع از مردم است یا همسویی با دشمنان ایران؟

اقدامات یک‌جانبه و خارج از چارچوب حقوق بین‌الملل توسط ترامپ، از حمله به ایران و جنگ تعرفه‌ای تا همسویی بی‌قیدوشرط با اسرائیل و دزدی «شبانه» رئیس‌جمهور قانونی ونزوئلا، نشانه‌هایی روشن از حاکم شدن «قانون جنگل» بر روابط بین‌الملل است.

هزینه‌های گزاف ناامنی و ضرورت بازگشت به مسیر توسعه پایدار؛ اقتصادی که سنگر است. اعتراضات اخیر، با وجود وعده‌های بهبود، نتایج ویرانگری به بار آورد. زمان آن رسیده که دولت با اولویت‌بندی معیشت مردم، نه تنها قدردان حامیان واقعی انقلاب باشد، بلکه از این طریق، از دستتداب بدخواهان و عوامل نفوذ خارجی نیز جلوگیری کند.

آنچه در 22 دی ماه  رخ داد، چیزی فراتر از حماسه‌های ماندگار پیشین بود. یوم‌اللهی بی‌نظیر.

در شرایطی که بخش بزرگی از جامعه با گرانی، تورم و مشکلات معیشتی دست‌وپنجه نرم می‌کند، انحراف تجمعات صنفی و مدنی به حاشیه‌های سیاسی، نه‌تنها کمکی به حل مشکلات نمی‌کند، بلکه صدای واقعی مطالبات مردم را نیز به محاق می‌برد.

حکایت نادرشاه و بادمجان، بهانه‌ای است برای بازخوانی غرب‌زدگی و نقد جریان‌هایی که سیاست امروز را با معیار رضایت ارباب خارجی می‌سنجند.

متن پیش‌رو تلاشی است برای ثبت لحظه‌ای از اندوه و افتخار، فراق و وفاداری؛ روایتی آمیخته به اشک، ایمان و پیوندی که تاریخ آن را از یاد نخواهد برد.

تصویری که از ربایش شبانه نیکلاس مادورو، رئیس‌جمهور قانونی ونزوئلا، به دستور دونالد ترامپ منتشر شد، نه یک رویداد عادی سیاسی، بلکه سندی عریان از حاکم شدن قانون جنگل بر جهان امروز است؛ جایی که دزدی یک رئیس‌جمهور، با سکوت شرم‌آور کشورها و سیاست‌مداران، به نام نظم جهانی توجیه می‌شود.

روز پدر، هم‌زمان با سالروز ولادت امیرالمؤمنین حضرت علی(ع)، فرصتی است برای تأمل دوباره بر جایگاه پدر؛ پدری که چه در قید حیات باشد و چه آسمانی شده باشد، نقشی ماندگار در ساختن هویت، امنیت و آرامش فرزندان خود دارد.

در شرایطی که گرانی، تورم و مشکلات مدیریتی، معیشت مردم را تحت فشار قرار داده و اعتراض صنفی به حقی طبیعی تبدیل شده است، تأکید بر یک اصل ضروری به نظر می‌رسد: مطالبات اقتصادی نباید به نقطه‌ای برسد که با جریان‌ها و افرادی هم‌صدا شود که سابقه‌ای آشکار در ترور فرماندهان و دانشمندان این کشور دارند.

جمعی از جوانان و فعالان اجتماعی شهرستان لنده با طرح یک مطالبه هویتی و فرهنگی، از فرماندار و مسئولان استانی خواستند فرآیند بررسی و پیگیری تغییر نام شهرستان لنده به «شهرستان طیبی» با حفظ مرکزیت شهر لنده را در مسیرهای قانونی و کارشناسی قرار دهند؛ درخواستی که به گفته مطالبه‌گران، ریشه در تاریخ، هویت جمعیتی و واقعیت‌های اجتماعی منطقه دارد.

در دل سرمای استخوان‌سوز ارتفاعات کردستان، وقتی کولاک امان نفس کشیدن را گرفته بود، سروان رحیم مجیدی‌مِهر از مأموریت عقب ننشست. چهار نفر زنده ماندند و بازگشتند، اما او، آرام و بی‌صدا، در برف جا ماند و شهادت را به آغوش کشید؛ تنها برادر خانواده‌ای که حالا داغش، از سرمای آن شب هم سوزنده‌تر است.

بارش‌های اخیر و جاری شدن چشمه‌ها، پس از روزهایی آمیخته با نگرانی از خشکسالی، بار دیگر جلوه‌ای از رحمت الهی را نمایان ساخت؛ نعمتی که نه از سر شایستگی بندگان، بلکه از سر مهربانی پروردگار، زمین و همهٔ مخلوقات را دربر گرفت.

همزمان با ۷ دی، سالروز تشکیل نهضت سوادآموزی به فرمان امام خمینی (ره)، ضمن پاسداشت نقش تاریخی این نهاد انقلابی در مبارزه با بی‌سوادیِ سال‌های آغازین انقلاب، این پرسش دلسوزانه مطرح می‌شود که آیا ساختار و مأموریت فعلی نهضت، همچنان متناسب با نیازهای آموزشی امروز جامعه است یا زمان آن رسیده است با تصمیمی مدبرانه، بازنگری و تحول در این میراث ارزشمند صورت گیرد.

برخلاف برداشت‌های رایج، مسئله امروز بسیاری از جوانان نه بی‌رغبتی به دین، بلکه شکل مواجهه با روایت‌های رسمی و نحوه بازنمایی مفاهیم دینی در جامعه است؛ موضوعی که اگر درست فهم نشود، به قضاوت‌های نادرست و شکاف‌های عمیق‌تری می‌انجامد.

اقتصاد را با شعار، توصیه و امیدواری مدیریت نمی‌کنند؛ با تصمیم، نظارت و شجاعت مدیریت می‌کنند.

پایان مأموریت برای آن‌ها فقط یک مکث کوتاه بود؛ مکثی روی کف سرد حیاط، با لباس‌های خیس و بدنی خسته. دو امدادگر جمعیت هلال‌احمر شهرستان رفسنجان از استان کرمان پس از بیش از ده ساعت عملیات بی‌وقفه تخلیه آب از خانه‌های سیل‌زده روستای عباس‌آباد، همان‌جا آرمیدند تا اندکی جان بگیرند و دوباره به یاری مردمی برگردند که سیلاب، زندگی‌شان را محاصره کرده بود.

دیدار با خانواده‌های شهدا اقدامی ارزشمند است، اما انتظار می‌رود این دیدارها به‌گونه‌ای برنامه‌ریزی شود که در هر نوبت خانواده‌هایی متفاوت مورد توجه قرار گیرند و هیچ خانواده شهیدی، به‌ویژه در مناطق محروم و روستایی، از قلم نیفتد.

یلدا را می‌توان به‌مثابه یک «صنعت فرهنگی» نگریست؛ پدیده‌ای که ظرفیت‌های گسترده‌ای در حوزه‌های گوناگون از جمله فرهنگ، هنر، اقتصاد و سلامت اجتماعی دارد.

البرز محمدخانی، فعال اجتماعی شهرستان لنده، در نامه‌ای سرگشاده خطاب به نماینده ولی‌فقیه در استان کهگیلویه و بویراحمد و استاندار، با طرح پرسش‌هایی صریح و چالشی، نسبت به تداوم تبعیض، بی‌عدالتی و نادیده‌گرفته‌شدن مطالبات اساسی این شهرستان محروم، به‌ویژه در زمینه پروژه جاده لنده–تشان و تونل انتقال آب موگرمون، انتقاد کرده و خواستار پاسخگویی شفاف مسئولان و تحقق عدالت منطقه‌ای شده است.

بحرین قرن‌ها بخشی از جغرافیای سیاسی ایران بود، اما بدون جنگ و بدون همه‌پرسی واقعی، از ایران جدا شد. نقشی که استعمار بریتانیا، ضعف قدرت ملی و یک تصمیم سیاسی سرنوشت‌ساز در این جدایی ایفا کردند، هنوز هم محل پرسش و تأمل است.

با آغاز عملیات اجرایی محور چهاربانده دهدشت–خیرآباد، بار دیگر نام یک پروژه بزرگ عمرانی در صدر خبرها قرار گرفت؛ پروژه‌ای که این روزها با نام نماینده فعلی کهگیلویه رسانه‌ای می‌شود، اما بسیاری معتقدند مسیر تصویب، ملی‌شدن و اولویت‌یافتن آن سال‌ها پیش و در دوره نفوذ تاجگردون در ساختار بودجه کشور طی شده است؛ جایی که سؤال اصلی نه بر سر چهاربانده شدن یک جاده، بلکه درباره چرایی شتاب برخی محورها و درجا زدن مسیرهایی چون لنده–تشان شکل می‌گیرد.

ما همیشه خدا فکر می کردیم قوانین جاری مملکت را بالادستی ها با در نظر گرفتن شرایط جامعه ، ملاحظات راهبردی و سایر مخلفات اداری تدوین می کنند .....

پس از روزهایی خشک و بی‌باران، آسمان دلش برای دنا و زاگرس تنگ شد و ابرهای رحمت بر بام کهگیلویه و بویراحمد نشستند. بارانی که زمین تشنه را سیراب کرد، لبخند را به چهره مردم بازگرداند و دل‌ها را به شکرگزاری فراخواند تا همه بدانیم: شکر نعمت، نعمتت افزون کند.

در حالی که در دوره مدیریت ارشد پیشین استان، موضع‌گیری‌های مبهم و بعضاً مخالفت‌هایی در خصوص احداث جاده استراتژیک «لنده - تشان» به نماینده مردم کهگیلویه نسبت داده می‌شد، تازه‌ترین اسناد مکاتبات وی با نهاد ریاست جمهوری نشان می‌دهد که این پروژه اکنون به یکی از مطالبات اصلی او تبدیل شده و به صورت مکتوب درخواست تأمین اعتبار برای آن را ارائه کرده است.

در این یادداشت به حواشی سفر اخیر رئیس‌جمهور به کهگیلویه و بویراحمد پرداخته شده است؛ سفری که در کنار برخی نکات مثبت، با لغو دیدار مردمی و انتشار چند محتوای احساسی در فضای مجازی، واکنش‌هایی را برانگیخت و بحث شأن استان و اخلاق نقد را دوباره در مرکز توجه قرار داد.

در سال‌هایی که بارش‌ها رو به کاهش است و هر قطره آب تبدیل به مسئله‌ای حیاتی شده، اصرار بر سدسازی بیش از آن‌که راه‌حل باشد، تهدیدی جدی برای مردم پایین‌دست، محیط‌زیست و آینده منطقه است. در این یادداشت، فتاح بدری با نگاهی انتقادی به پیامدهای طرح‌های سد ماندگان، خرسان ۳ و ابریز می‌پردازد و از ضرورت توقف تصمیم‌های شتاب‌زده سخن می‌گوید.

در سالی که بسیاری از استان‌ها زیر فشارهای اقتصادی، اجتماعی و روانی ناچار به کاهش برنامه‌های فرهنگی شده‌اند، همدان مسیر دیگری را برگزیده است؛ مسیری که نشاط اجتماعی را یک نیاز ضروری برای حفظ امید عمومی دانسته و....

جوانان ایرانی همیشه از بهترین ها بودند هر چند امروز در تصمیم گیری ها کمتر حضور دارند، از دفاع مقدس تا سکوهای قهرمانی ورزش تا میادین علم و دانش و حضور در فعالیت های داوطلبانه......

ای کاش هر جنگل گارد محافظت جداگونه داشته باشه... هر گارد دستکم یک بالگرد داشته باشه... ای کاش یک روز بیاد که آتیش روشن کردن در جنگل ممنوع بشه...

ویدیوی تازه‌منتشرشده از یک پازن دنا که در فضای آرام و بی‌صدا، چشم به سازه سد ماندگان دوخته، این روزها بیش از هزار تحلیل و تفسیر دارد؛ از طنزهای شبکه‌های اجتماعی تا یادآوری هشدارهای قانونی درباره این پروژه جنجالی.

در حالی‌که وعده ۸۰۰ میلیاردی جاده لنده–تشان همچنان روی کاغذ جا خوش کرده، نماینده مسیر را اشتباهی می‌زند و دبیر لنده‌ای هیأت دولت هم حتی اسم زادگاهش را به‌سختی به یاد می‌آورد؛ مردم مانده‌اند چرا فقط خود جاده یاد همه می‌مانَد، اما ساختش نه.

در این یادداشت با مرور نقش آنکارا در تحولات منطقه، بر ضرورت هوشیاری ایران و پرهیز از اعتماد بی‌پشتوانه به چرخش‌های تاکتیکی ترکیه تأکید می‌کند.