«هفتهای برای سنگرنشینان، نه میزنشینان»
📍 پایگاه خبری آوای رودکوف:
🔸 به یاد آنان که آتش را بوسیدند و سینهشان سنگر بود…
هفته بسیج، سلامی است به آنان که در شبهای شرجی جبهه، خاک را بوسیدند نه پست و میز را؛
🔹 «به کسانی که تفنگ را از سر سادگی ایمان و بیقرارِ عشق به وطن برداشتند، نه برای فرم و منصب.»
به همانهایی که از خندق فکه تا سرمای کردستان، نام خدا را در دل گل و خون زمزمه کردند؛
بینام و بینشان رفتند، کنار همرزمانی که امروز تنها سنگقبرشان یادگار ماست.
و نیز یاد نوجوانانی که با قمقمهای نیمهپر و دلی سرشار از بینیازی به دنیا، راهی سنگر شدند؛ و یاد پدرانی که در آخرین بدرقه تنها گفتند: «پسرم! دلَت را نگه دار» و صدایشان در غبار خمپاره خاموش شد.
امروز، خوب است که همه ما—هر جا و با هر عنوان—یادمان باشد که بسیجی بودن، بیشتر از کارت و جدول امتیاز، یعنی بوی باروت و مناجات آرام در دل کانالها؛ یاد همان مردان غریبی که پلاکشان تنها نامهٔ بازگشتشان بود و در ازدحام روزگار نباید گم شوند.
آنها با قلبی پر از ترس اما ایمانی بیمرز به خط زدند و دیگر بازنگشتند؛
سهمشان از زندگی تنها یک پلاک گِلی بود که سالها بعد در آغوش مادر فرود آمد.
پس، ای بسیجیان امروز !
بیایید چفیهای که بوی خاکریز دارد، نه فقط بر شانهی عکس یادگاری، که بر دوش عمل و خدمت بیمنت باشد؛
تا هفته بسیج، نه یک تقویم رسمی، که یادآور سنگرهای واقعی و مردان بیادعا بماند.
و ای بسیجیان دیروز؛ ای سوختگان سنگر و خاکریز!
بدانید هنوز خدا صدای سرفههایتان، صدای بغضهایتان، و همان «یا علی» پایانیتان را میشنود؛
هرچند روزگار شما را به فراموشی سپرده باشد…
هفته بسیج، نه بر میزنشینان، که بر سنگرنشینان جبههها مبارک باد.
