" اللَّهُمَّ کُنْ لِوَلِیِّکَ الحُجَهِ بنِ الحَسَن صَلَواتُکَ علَیهِ و عَلی آبائِهِ فِی هَذِهِ السَّاعَهِ وَ فِی کُلِّ سَاعَهٍ وَلِیّاً وَ حَافِظاً وَ قَائِداً وَ نَاصِراً وَ دَلِیلًا وَ عَیْناً حَتَّی تُسْکِنَهُ اَرْضَکَ طَوْعاً وَ تُمَتعَهُ فِیهَا طَوِیلا
پایگاه خبری آوای رودکوف:طرح چهاربانده شدن محور دهدشت–خیرآباد در مسیر دهدشت–بهبهان، که بخش قابل توجهی از آن در حوزه استحفاظی دوگنبدان/گچساران قرار میگیرد، این روزها به یکی از بحثبرانگیزترین پروژههای راهسازی در کهگیلویه و بویراحمد تبدیل شده است؛ پروژهای که اعلام آغاز عملیات اجرایی باند دوم، کلنگزنی و تصویب اعتبارات سنگین آن، واکنشهای گستردهای را در کهگیلویه و فضای مجازی بهدنبال داشته است. با این حال، تردیدی نیست که اجرای این طرح برای مردم منطقه خبر خوشحالکنندهای است؛ مسیری که سالها حادثهخیز بوده و چهاربانده شدن آن میتواند ایمنی تردد، کاهش سوانح و بهبود ارتباط جنوب استان با مسیرهای پرتردد کشور را به همراه داشته باشد.
همزمان با این رضایت عمومی، پروژهای که این روزها بهطور پررنگ با نام سید محمد موحد، نماینده فعلی حوزه کهگیلویه، بهمئی، چرام و لنده، رسانهای میشود، به محل اختلافنظرهای سیاسی و تحلیلی نیز تبدیل شده است. موحد این طرح را یکی از دستاوردهای مهم دوره نمایندگی خود معرفی میکند، اما در مقابل، بسیاری از فعالان سیاسی و ناظران محلی معتقدند آنچه امروز به مرحله اجرا رسیده، حاصل پیگیریهای طولانیمدت و لابیهای گذشته تاجگردون است و موحد در مرحله نهایی اجرا، روی سن آمده است.
بر اساس اعلام رسمی وزارت راه و شهرسازی، محور دهدشت–خیرآباد حدود ۴۸ کیلومتر طول دارد و شامل سه قطعه اجرایی است؛ قطعه نخست ۱۶ کیلومتر در محدوده شهرستان کهگیلویه، قطعه دوم ۱۲ کیلومتر در مرحله مطالعات تکمیلی، و قطعه سوم ۱۶ کیلومتر در شهرستان گچساران و محدوده دوگنبدان، خیرآباد، پادوک و روستاهای همجوار. این محور بهعنوان یکی از مسیرهای راهبردی جنوبغرب کشور معرفی شده و تسهیل ارتباط استانهای مرکزی و شمالی با بنادر جنوبی را بر عهده دارد؛ موضوعی که باعث شده با اعتباری بالغ بر ۶ هزار میلیارد تومان در ردیف پروژههای ملی قرار گیرد.
در توضیحات معاون وزیر راه و مدیرعامل شرکت ساخت و توسعه زیربناهای حملونقل کشور نیز تأکید شده که این محور نقش کلیدی در شبکه کریدوری کشور دارد و چهاربانده شدن آن همراه با اجرای ۱۵ پل خاص و بزرگ، از جمله پل بزرگ پادوک، و احداث تقاطعهای مهمی چون تقاطع دهدشت، سوق و دهدشت–بهبهان انجام خواهد شد. روشن است که ارتقای یک محور به چنین سطحی نه محصول یک تصمیم کوتاهمدت، بلکه نتیجه سالها توجیه فنی، اقتصادی و چانهزنی در سطوح کارشناسی و بودجهای کشور است.
در همین چارچوب، نقش تاجگردون در تحلیلها پررنگ میشود؛ چرا که او نهتنها در سالهای گذشته، بلکه در حال حاضر نیز نماینده گچساران و رئیس کمیسیون برنامه و بودجه مجلس است. جایگاهی اثرگذار در تعریف، تداوم و تأمین اعتبار پروژههای ملی که به باور بسیاری از ناظران، تبدیل محور دهدشت–خیرآباد به پروژهای ملی و چهاربانده بدون این نفوذ ساختاری و پیگیری مستمر ممکن نبود.
از منظر حقوقی و اداری نیز مشخص است که ثمردهی پروژههای زیربنایی الزاماً در همان دوره آغازکننده ثبت نمیشود. طرحها گاه در دولتها و مجالس پیشین تعریف میشوند، مسیر مطالعات و تصویب را طی میکنند و نهایتاً در دورهای دیگر به تخصیص اعتبار و آغاز عملیات اجرایی میرسند. در مورد محور دهدشت–خیرآباد نیز بخش مهمی از فرآیند ملیشدن و اولویتیافتن به دورهای بازمیگردد که تاجگردون نقشی تعیینکننده در ساختار بودجهای کشور داشته است؛ هرچند آغاز عملیات اجرایی و بازتاب رسانهای آن، در دوره نماینده فعلی رخ داده است.
چهاربانده شدن این محور، بدون تردید پیامدهای اقتصادی، اجتماعی و حتی سیاسی مهمی برای حوزه گچساران و دوگنبدان دارد؛ از ارتقای جایگاه منطقه در شبکه راههای کشور گرفته تا افزایش ایمنی، کاهش زمان سفر و تقویت ظرفیتهای سرمایهگذاری. همین مزایا سبب شده برخی تحلیلگران معتقد باشند اگر این پروژه در سالهای گذشته در شمار اولویتهای ملی قرار نمیگرفت، امروز نیز امکان اجرای سریع آن فراهم نمیشد.
در عین حال، حضور مقامهای عالی وزارت راه، فعال شدن کارگاهها و ابلاغ اعتبارات اجرایی همگی در دوره کنونی اتفاق افتاده و طبیعی است که نماینده فعلی بخواهد این مرحله را در کارنامه خود ثبت کند. اختلاف نظرها اما دقیقاً از همینجا آغاز میشود؛ جایی که یک پروژه ملی به میدان رقابت بر سر «مالکیت سیاسی» تبدیل میشود، در حالی که افکار عمومی بیش از هر چیز به روندها و اولویتها نگاه میکند.
حساسیت بخشی از افکار عمومی در کهگیلویه، از جمله در شهرستانهای لنده و بهمئی، بیش از آنکه متوجه اصل اجرای پروژه باشد، به مقایسه روند تصمیمگیریها بازمیگردد؛ مقایسهای میان مسیری که با شتاب در اولویت ملی قرار گرفته و محورهایی که سالهاست در چرخه مطالعات، جلسات و وعدهها متوقف ماندهاند. این نگاه انتقادی نه از سر مخالفت با توسعه، بلکه از دل یک مطالبه قدیمی برای توازن، شفافیت و عدالت در توزیع توجه و نفوذ شکل گرفته است.
در مجموع میتوان گفت طرح چهاربانده خیرآباد امروز با نام موحد رسانهای شده است، اما شواهد، اسناد و حافظه سیاسی مردم جنوب استان نشان میدهد که این پروژه سالها پیش وارد چرخه تصمیمگیری ملی شد؛ زمانی که تاجگردون در ساختار بودجه و تصمیمسازی کشور نقش تعیینکنندهای داشت و پیگیری این محور در اولویتهای کلان قرار گرفت. تداوم این مسیر نیز در سالهای بعد، همزمان با حضور فعلی تاجگردون بهعنوان نماینده گچساران و رئیس کمیسیون برنامه و بودجه مجلس، بستر تأمین اعتبار و اجراییشدن پروژه را فراهم کرد.
اختلاف نظرها از همینجا آغاز میشود؛ نه از خوشحالی مردم بابت چهاربانده شدن راهشان، بلکه از این پرسش قدیمی که چرا برای برخی محورها «چهاربانده شدن» یک حق بدیهی و فوری تلقی میشود، اما برای جادههایی مثل لنده–تشان، با وجود داشتن کد ماده ۲۳ و صرف ۴۷ میلیارد تومان در قطعه اول، حتی رسیدن به یک مصوبه روشن و زمانبندیشده نیز همچنان رؤیایی دوردست برای مردم آن منطقه باقی مانده است.
کم کاری ها به اسم موحد تمام می شود و کارهای اجرایی و عمرانی را به دیگران نسبت می دهند!!
تا راه اندازی و افتتاح جاده ی تشان، مسیر همه ی ما از خیراباد خواهد گذشت
بگذارید تا موحد هست، کار کند و جاده هموار کند
مشکل اینجاست که موحد برای لنده کار نمی کند !!!!