حقارت قانون جنگل؛ دستگیری رئیس‌جمهور ونزوئلا، سند ننگین استکبار و شرمساری سکوت جهانی
پایگاه خبری آوای رودکوف | آنچه در قاب این تصویر دیده می‌شود، یک رویداد عادی یا یک نمایش رسانه‌ای نیست؛ بلکه سندی عریان از حاکم شدن قانون جنگل بر مناسبات جهانی است. ربایش شبانه و سازمان‌یافته نیکلاس مادورو، رئیس‌جمهور قانونی ونزوئلا، به دستور مستقیم دونالد ترامپ، نه «اقدام امنیتی» که دزدی سیاسی و تروریسم دولتی است؛ دزدیِ یک رئیس‌جمهور از خاک یک کشور مستقل، آن هم در تاریکی شب. این تصویر واقعی است و واقعیتی را فریاد می‌زند که جهانِ مدعی تمدن، تلاش می‌کند نبیند.
این اقدام، اعتراف آشکار به شکست دیپلماسی و فروپاشی اخلاق سیاسی آمریکاست. وقتی رئیس‌جمهور یک ابرقدرت، به جای میز مذاکره، به ربایش و زور متوسل می‌شود، یعنی منطق و مشروعیت را باخته و تنها زبان باقیمانده‌اش زور عریان است. ترامپ با این کار، نه قدرت آمریکا، که حقارت سیاسی خود را به نمایش گذاشت؛ و نشان داد که برای تحمیل اراده‌اش، حاضر است هر مرز حقوقی، انسانی و بین‌المللی را درنوردد.
اما اگر هدف این جنایت، شکستن اراده ملت ونزوئلا و تحقیر رهبر ایستاده آن بود، نتیجه کاملاً معکوس شد. این تصویر، پیش از آنکه روایت اسارت باشد، روایت مردانگی و عزت است. اسارتی که به دست ظالم و در راه دفاع از استقلال و شرف یک ملت رقم بخورد، ذلت نیست؛ افتخار است. ذلت از آنِ کسانی است که با لباس نظامی، مأمور آدم‌ربایی می‌شوند و به نام نظم جهانی، شرافت انسان را می‌دزدند.
دردناک‌تر از خود این جنایت، سکوت سنگین جهان است. سکوت کشورها، سکوت سازمان‌های بین‌المللی، سکوت سیاست‌مدارانی که همیشه درباره حقوق بشر سخن می‌گویند اما این‌بار زبانشان بند آمده است. این سکوت، تصادفی نیست؛ شریک جرم است. شریک همان قانونی که زور را حق و تجاوز را سیاست می‌نامد.
لعنت بر این قانون جنگل که انسان و حاکمیت را بی‌پناه در برابر زور رها کرده است.
لعنت بر سکوت کشورهایی که شرف را قربانی منافع کردند.
لعنت بر سکوت سیاست‌مدارانی که با خاموشی خود، مشروعیت به راهزنی دولتی بخشیدند.
این تصویر در حافظه تاریخ خواهد ماند؛ نه به عنوان پیروزی آمریکا، که به عنوان نشان ننگ ترامپ و سند مظلومیت ملتی که ایستاد. نام‌ها می‌مانند: یکی با ننگ دزدی و تجاوز، و دیگری با عزت مقاومت.
