اغتشاشگران؛ مانع شنیده‌شدن صدای واقعی مردم
پایگاه خبری آوای رودکوف| یکی از آسیب‌های جدی فضای مطالبه‌گری در سال‌های اخیر، حضور عناصری است که آگاهانه یا ناآگاهانه، مسیر اعتراضات صنفی و مدنی مردم را از هدف اصلی خود منحرف می‌کنند. مردمی که دغدغه نان، معیشت، اشتغال، تورم و هزینه‌های روزافزون زندگی را دارند، طبیعی است که بخواهند این مطالبات را به شکلی منطقی و مدنی بیان کنند و خواستار اصلاح رویه‌ها و بهبود شرایط باشند.
اما تجربه نشان داده است که در چنین فضاهایی، جریاناتی خاص ـ که غالباً انگیزه‌ها و نگاه‌های سیاسی و بعضاً وابسته به خط و خطوط بیرونی دارند ـ با طرح شعارها و رفتارهای حاشیه‌ساز، اصل مطالبه اقتصادی را تحت‌الشعاع قرار می‌دهند. در نتیجه، تجمعی که می‌توانست بستری برای بیان خواسته‌های روشن و مشخص باشد، از مسیر اصلی خود خارج شده و به سمت تنش و بی‌نظمی سوق داده می‌شود.
مردم چیزی فراتر از بیان صریح مشکلات معیشتی خود نمی‌خواهند. خواسته آن‌ها این است که اجازه داده شود مطالباتشان به‌درستی بیان، جمع‌بندی و منتقل شود تا مسیر تصمیم‌سازی و پاسخ‌گویی نیز روشن باشد. بدون حاشیه، بدون مصادره مطالبات و بدون تحمیل شعارهایی که نسبتی با دردهای واقعی جامعه ندارد.
بی‌تردید، اعتراض صنفی و مدنی یک حق طبیعی و اجتماعی است؛ حقی که باید در چارچوب عقلانیت و آرامش حفظ شود. اما زمانی که این حق با سنگ‌اندازی و انحراف برخی افراد و جریان‌ها تضعیف می‌شود، نه‌تنها نتیجه‌ای حاصل نمی‌گردد، بلکه فرصت‌های اصلاح نیز از بین می‌رود و صدای مردم در میان هیاهوی حاشیه‌ها گم می‌شود.
درد اصلی همین‌جاست؛ اینکه مطالبات بحق اقتصادی، پیش از آن‌که شنیده و بررسی شود، در فضای آشوب‌زده و سیاسی‌شده فرسوده می‌شود. پرسش جدی این است که این خسارت را باید به چه کسی گفت و چگونه می‌توان مانع از تکرار آن شد؟
