چرا سفر استاندار به لنده «به دل نشست»؟
پایگاه خبری آوای رودکوف|سفر یدالله رحمانی، استاندار کهگیلویه و بویراحمد به لنده، فارغ از تعداد پروژهها، حجم اعتبارات و فهرست افتتاحها، یک تفاوت جدی با بسیاری از سفرهای پیشین داشت؛ این سفر به دل مردم نشست.
نه اعتراضی شنیده شد،
نه حاشیهای شکل گرفت،
نه بگو و مگویی بعد از رفتن کاروان مسئولان در فضای شهر پیچید.
لنده، انگار نه میزبان یک مقام رسمی، که فرزندی از خود را پذیرفته بود؛ آرام، محترمانه و همراه با نوعی رضایت خاموش که در این شهر کمسابقه است.
لنده، شهری که به سفرها بدبین بود
این حس، اتفاقی نبود.
لنده سالهاست با سفرهای رسمی خاطره خوشی ندارد. سفرهایی که میآمدند، آمار میدادند، عکس میگرفتند و میرفتند و بعد از آن، تازه حاشیهها، گلایهها و دلخوریها شروع میشد.
سفرهایی که گاه نهتنها مسئلهای را حل نمیکردند، بلکه حس «نادیدهگرفتهشدن» را تشدید میکردند؛ مخصوصاً وقتی نام لنده یا پروژه حیاتیاش، در فهرست مصوبات جایی نداشت.
اما اینبار فضا فرق میکرد.
صداقت در مواجهه با مطالبه، نه فرار از آن
شاید یکی از دلایل اصلی این آرامش، شیوه مواجهه استاندار با مطالبه مردم لنده بود.
رحمانی نه از کنار جاده لنده–تشان عبور کرد، نه آن را به حاشیه راند و نه با کلیگویی سعی کرد از پاسخ مستقیم طفره برود.
او صریح گفت:
- این پروژه ملی است
- ۲۵۰ میلیارد تومان برای فاز اول آن تأمین شده
- پروژه پس از ۶ سال وقفه به مرحله انتخاب پیمانکار رسیده
- و قرار است پنج کیلومتر ابتدایی آن وارد فاز اجرا شود
مردم لنده خوب میدانند که «عدد» بهتنهایی جاده نمیشود؛
اما صداقت در گفتنِ وضعیت پروژه، حتی اگر هنوز کامل نباشد، اعتماد میسازد.
خبر خوش جاده؛ زخمی که هنوز التیام نیافته
بیتردید، خبر تأمین اعتبار محور لنده–تشان، مهمترین خبر این سفر بود.
جادهای که سالهاست مهمترین مطالبه مردم لنده است؛ مطالبهای که نه سیاسی است، نه جناحی، نه شخصی؛ بلکه مسئله بقا، ارتباط و توسعه است.
و این مطالبه قدیمی، در کنار سایر نشانههای این سفر، اینبار با ادبیاتی متفاوت وارد متن گفتوگوها شد.
اینکه بعد از سالها، جاده نه در حد «بررسی»، بلکه در سطح پروژه ملی با ردیف مشخص مطرح شد.
با این حال، مردم لنده واقعبیناند.
آنها خوب میدانند که:
- تأمین اعتبار، پایان کار نیست
- انتخاب پیمانکار، شروع کار هم نیست
و هنوز قضاوت نهایی را نگه داشتهاند برای روزی که ماشینآلات وارد مسیر شوند.
نگاهی متفاوت؛ و شاید همین «شیرینی» ماجرا
واقعیت این است که نگاه این استاندار به لنده، با نگاه بسیاری از استانداران پیشین متفاوتتر و شاید صادقانهتر به نظر میرسد.
نه از بالا،
نه با بیحوصلگی،
نه با فرار از مطالبه.
میثاق با شهدا ؛ دیدار با خانواده شهید ضرغامی،افتتاح و کلنگ زنی ؛ حضور در میان مردم، توقف بر پروژهای که سالها مسکوت مانده بود و گفتنِ واقعیت پروژه، همه و همه، تصویری ساخت که مردم لنده کمتر تجربهاش کردهاند.
و کلام آخر :
سفر استاندار به لنده به پایان رسید؛
بیسروصدا، بیحاشیه و با حسی که کمتر در این شهر تجربه شده بود:
حس شنیدهشدن.
مردم لنده اینبار نه با هیجانِ زودگذر، که با امیدی آرام و محتاطانه بدرقه کردند؛
امیدی که نه از وعده،
بلکه از لحن، صداقت و نوع مواجهه شکل گرفت.
آنها خوب میدانند جاده با حرف ساخته نمیشود؛
اما خوبتر میدانند که راهها اول در دلها باز میشوند
و اگر دلها همراه شوند، زمین هم کوتاهتر میآید.
لنده امروز امیدوار است؛
نه سادهدل، نه طلبکار،
بلکه صبور و بیدار.
و چشمهایش هنوز همانجاست؛
در مسیری که قرار است روزی
صدای موتور ماشینآلات،
پاسخ سالها انتظار باشد.
سلام وعرض ادب ،جناب حاجی خیلی خلاصه ،برات اثبات خواهد شد که همه اینها به نوعی گفتار درمانی هست ،وقتی پروژهای افتتاحی سایرشهرستانها را تو سایتها خوندیم به حال وروز شهرستانم تاسف خوردم ،از روز اول هم خدمتت عرض کردم حداقل تا اینجای کار برات ثابت شده است سلام وعرض ادب ،جناب حاجی خیلی خلاصه ،برات اثبات خواهد شد که همه اینها به نوعی گفتار درمانی هست ،وقتی پروژهای افتتاحی سایرشهرستانها را تو سایتها خوندیم به حال وروز شهرستانم تاسف خوردم ،از روز اول هم خدمتت عرض کردم حداقل تا اینجای کار برات ثابت شده است 
