سیاست خارجی ترامپ روی دورِ تناقض و نوسان
پایگاه خبری آوای رودکوف|رفتار سیاسی دونالد ترامپ رئیس جمهور آمریکا نشان می‌دهد که او برخلاف سیاستمداران کلاسیک، فاقد دکترین مشخص و پایدار در عرصه سیاست خارجی است. مواضع متناقض و تغییر مداوم اظهارات او، بیش از آنکه ناشی از سردرگمی باشد، ریشه در نوع نگاه ترامپ به سیاست دارد؛ نگاهی که سیاست را نه عرصه تعهد، بلکه میدان معامله می‌داند.
ترامپ با ذهنیت یک تاجر وارد سیاست شده است. در این چارچوب، اظهارنظرهای متغیر ابزاری برای ایجاد شوک، برهم‌زدن محاسبات طرف مقابل و باز نگه داشتن دست خود در مذاکرات است. او با تهدید، عقب‌نشینی و سپس تهدید دوباره، تلاش می‌کند فضای تصمیم‌گیری را به نفع خود شکل دهد؛ بی‌آنکه به هزینه‌های بلندمدت این رفتار بیندیشد.
از سوی دیگر، وابستگی شدید ترامپ به بازتاب رسانه‌ای و واکنش افکار عمومی، باعث شده مواضع او دائماً در حال تغییر باشد. هر سخنی که بازخورد مثبت بگیرد، تقویت می‌شود و هر موضعی که با مقاومت یا هزینه سیاسی روبه‌رو شود، به‌سرعت کنار گذاشته می‌شود. به همین دلیل، مواضع او بیشتر شبیه آزمون و خطای رسانه‌ای است تا سیاست‌گذاری حساب‌شده.
نبود یک دکترین منسجم در سیاست خارجی آمریکا در دوره ترامپ نیز به این بی‌ثباتی دامن زده است. بی‌اعتمادی او به نهادهای تصمیم‌ساز سنتی مانند وزارت خارجه و پنتاگون، سبب شده تصمیم‌ها اغلب شخصی، لحظه‌ای و متأثر از شرایط روانی و سیاسی روز اتخاذ شود؛ تصمیم‌هایی که حتی نزدیک‌ترین متحدان آمریکا نیز نمی‌توانند بر ثبات آن حساب کنند.
در نهایت، استفاده آگاهانه از ابهام به‌عنوان ابزار فشار، بخشی از راهبرد ترامپ است. او تصور می‌کند غیرقابل پیش‌بینی بودن، دست برتر را در عرصه بین‌الملل به او می‌دهد؛ حال آنکه تجربه نشان داده این رویکرد، بیش از آنکه موجب اقتدار شود، به فرسایش اعتماد و کاهش اعتبار سیاسی آمریکا انجامیده است.
موضع‌گیری‌های متغیر ترامپ، نه نشانه هوشمندی راهبردی، بلکه بازتاب سیاستی شخصی، واکنشی و فاقد ثبات است؛ سیاستی که نه دوستان آمریکا می‌توانند به آن اعتماد کنند و نه رقبایش آن را مبنای تصمیم‌گیری قرار می‌دهند.
ترامپ دوسال پیش گفت من اگر جای بایدن بودم ، مسکو را بمباران می کردم.