رژه‌ی اشک در خیابان‌های لنده؛ شهری که دلش برای رهبرش تنگ شده است
پایگاه خبری آوای رودکوف |همزمان با شهادت مظلومانه رهبر معظم انقلاب اسلامی، حضرت آیت‌الله العظمی سید علی خامنه‌ای (مدظله‌العالی)، شهرستان لنده در غمی جانکاه و بی‌سابقه فرو رفت. مردمی که در تمام سال‌های گذشته با حضور گرم خود، مظهر ولایت‌مداری بودند، این‌بار در سوگِ رفته‌ی پناهگاهِ خود، با ناله‌هایی از جنس جان، به گریه و عزاداری پرداختند.
«در مساجد، حسینیه‌ها و مصلی‌های نماز جمعه، گریه و زاری مردم، آسمان را نیز لرزاند.»
مردم ولایی لنده، با قلب‌هایی آکنده از غم، در راهروهای سوگوارِ مسجد و مصلی، به برپایی مراسمات عزاداری پرداختند. صحنه‌هایی از ریزش اشک‌های بی‌امان و فریادهای از ته دل، فضای شهر را فرا گرفته بود و گویی آسمان نیز با زمین هم‌صدا شده بود.
مردم شریف شهرستان لنده، در میانه‌ی این عزا، خشم و نفرت عمیق خود را از سردمداران آمریکا و رژیم جنایتکار اسرائیل «خون‌آشام» ابراز کردند. آن‌ها با در دست داشتن تصاویر رهبر شهید و پلاکاردهایی که بر آن‌ها وعده‌ی «انتقام» و «استقامت» نوشته شده بود، با شعارهای بلند «مرگ بر آمریکا» و «مرگ بر اسرائیل»، فریاد انتقام خون رهبر بزرگوارشان را در کوچه‌ها سر دادند. چهره‌های سیاه‌پوش و چشمان گریان، نمادی از عزم راسخ مردمی بود که در این روزهای سخت، دلبستگی‌شان به ولایت را با شانه‌های خسته اما استوار، به نمایش گذاشتند.
به دلیل شدت و وسعت اندوه عمومی، کل شهر لنده سیاه‌پوش شد و گویی خورشید از آسمان این دیار فرو رفته است. تصاویر بزرگ و باشکوه رهبر معظم انقلاب در نمایان‌ترین و دیرپاترین مکان‌های شهر، از جمله جلوی ساختمان فرمانداری، شهرداری، دادگستری و تمامی ادارات دولتی نصب گردید. این تصاویر، نمادی از دل‌سوزی مردمی بود که گویی با دیدن آن‌ها، تنها می‌توانستند کمی از بار غم دل‌هایشان کم کنند و با یاد ایشان، تسلی خاطر یابند.
مسئولان محلی و روحانیون شهر در حاشیه این مراسم‌ها، با چهره‌هایی آغشته به غم، ضمن ارج نهادن به مقام شامخ رهبر فقید، بر لزوم هوشیاری و ادامه‌ی راه شهیدان تأکید کردند. آن‌ها گفتند: «خون رهبر، پایان راه نیست؛ بلکه مشعلی است که باید آن را در دستان جوانان و فرزندان این مرز و بوم، روشن نگه داریم تا راهی که ایشان ترسیم کردند، تا ابد ادامه یابد و ملت‌های ستم‌دیده، از نور آن روشنگری بهره‌مند شوند.»
این مراسم‌های سوزناک با پخش سرودهای عزاداری و نوحه‌های سوزناک، در تمام محلات شهر لنده ادامه یافت. صدای گریه‌ی کودکان و ناله‌ی مادران، فضای شهر را فرا گرفته بود و گویی شهر، در سوگِ رهبری که مانند پدری دلسوز برای تمام مردم بود، از جان در می‌آمد. مردم لنده، با وجود غمِ عمیق، وعده‌ی پایبندی به اصول انقلاب و ادامه‌ی راه شهیدان را دادند و گفتند: «تا زنده‌ایم، پرچم ولایت را برافراشته خواهیم نگه داشت و انتقام خون رهبر را از دست دشمنان خواهیم گرفت.»
این خبر، روایتی از یک شهر است که با اشک و خون، راه خود را با رهبرش پیوند داده است و تا ابد، یاد و نام ایشان در تاریخش جاودانه خواهد ماند.
