" اللَّهُمَّ کُنْ لِوَلِیِّکَ الحُجَهِ بنِ الحَسَن صَلَواتُکَ علَیهِ و عَلی آبائِهِ فِی هَذِهِ السَّاعَهِ وَ فِی کُلِّ سَاعَهٍ وَلِیّاً وَ حَافِظاً وَ قَائِداً وَ نَاصِراً وَ دَلِیلًا وَ عَیْناً حَتَّی تُسْکِنَهُ اَرْضَکَ طَوْعاً وَ تُمَتعَهُ فِیهَا طَوِیلا
پایگاه خبری آوای رودکوف:۱۴ تیر ماه، روزی است که در تقویم فرهنگی و فکری ما، با نام «روز قلم» شناخته میشود؛ روزی که یادآور قدرت کلمه، تکیهگاه دانایی و سلاح بیصدا اما پرقدرت حقیقت است. اما امسال، این تاریخ در میانهٔ غبار سوگ و سنگینی وداع قرار گرفته است. همزمان با تکاپوی قلمها برای ثبت وقایع، ملت و امت، در پی تشییع پیکر مطهر رهبر شهید انقلاب اسلامی، امام خامنه ای(رحمه الله علیه)، ایستادهاند؛ مردی که قلم و کلام، همواره از نزدیکترین همدمان جان و جانآلود او بود.
رابطهٔ میان رهبری و «کلمه»، تنها یک رابطه میان یک سیاستمدار و ابزار نگارش نیست؛ بلکه پیوندی است میان «علم» و «عمل»، میان «اندیشه» و «رهبری». در شخصیت ایشان، قلم، ابزار حکایت حقیقت بود و کتاب، سرچشمهٔ تپندهٔ بصیرت. رهبری که عمر خویش را در میان صفحات کتابها و در مسیر پژوهش سپری کرد، به ما آموخت که قدرت واقعی، نه در زور بازو، که در عمق اندیشه و اصالت کلام نهفته است.
برای ایشان، کتابخوانی تنها یک سرگرمی نبود، بلکه یک «عبادت فکری» و ضرورتی برای حفظ بصیرت در میانهٔ تلاطمها بود. کلام ایشان، همواره از دل کتابها و از بطن دانش عمیق بیرون میآمد؛ کلامی که نه برای جلب توجه، که برای هدایت امت و صیانت از ارزشهای بنیادین بود. قلم او، در برابر استکبار، همواره تند و بیپروا بود و در مواجهه با پیچیدگیهای سیاسی، همواره استوار و حکیمانه.
در این روز حزنآلود که قلمها در حال ثبت تاریخ رفتن این بزرگمرد هستند، باید دریافت که کلام رهبر، با رفتن فیزیکی ایشان، هرگز به پایان نمیرسد. کلام ایشان، میراثی است که در ذهنها جوانه میزند و در رفتار ملت، ثمر میدهد و اکنون به دستِ تاریخ سپرده شده است تا روایت کند چگونه یک رهبر، با تکیه بر نور دانش و صلابت کلمه، مسیر حق را برای نسلها روشن کرد.
امروز که قلمها برای یادبود ایشان به حرکت درآمدهاند، این تنها نوشتن یک خبر نیست؛ بلکه بازخوانی میراث مردی است که نشان داد چگونه میتوان با «کلمه»، جهان را تغییر داد و با «اندیشه»، قلبی را تسخیر کرد.