" اللَّهُمَّ کُنْ لِوَلِیِّکَ الحُجَهِ بنِ الحَسَن صَلَواتُکَ علَیهِ و عَلی آبائِهِ فِی هَذِهِ السَّاعَهِ وَ فِی کُلِّ سَاعَهٍ وَلِیّاً وَ حَافِظاً وَ قَائِداً وَ نَاصِراً وَ دَلِیلًا وَ عَیْناً حَتَّی تُسْکِنَهُ اَرْضَکَ طَوْعاً وَ تُمَتعَهُ فِیهَا طَوِیلا
پایگاه خبری آوای رودکوف|داستانِ ایستگاه برق ۱۳۲ به ۳۳ کیلوولتی دژکوه برای مردم صبور و نجیب شهرستان لنده، به یکی از تلخترین قصههای مدیریتِ زیرساختی بدل شده است؛ حکایتِ پروژهای که با نیتِ خیرِ خدمت و برای التیامِ دردهای مزمنِ مردم این دیار در گرمای طاقتفرسای بالای ۵۰ درجه با پیگیری های دلسوزانه فرماندار وقت در دولت سیزدهم کلید خورد، اما در مسیر اجرا، قربانیِ چشمطمع و نگاههایِ انحصارطلبانه برخی مسئولان وقت شد!.
این طرح که با هدف پایان دادن به خاموشیهای مکرر و افت ولتاژ شدید لنده تعریف شده بود و سال ها با نام ایستگاه برق لنده خوانده و پیگیری می شد ، قرار بود با تزریق اعتبارِ کلان، خون تازهای به رگهایِ بیجانِ شبکه برق این شهرستان بدواند، اما دستهایی پشت پرده با تغییرِ جهتِ غیرمنطقیِ مکانیابی، کاری کردند که این ایستگاه به جای استقرار در قلبِ جغرافیایِ لنده، در نقطهای سربرآورد که عملاً منافع آن نه برای لنده، بلکه برای شهرستانهای همجوار و سوق تعریف شد. باید پرسید کدام منطقِ مدیریتی اجازه داد پروژهای که با فریادِ محرومیتِ لنده تأمین اعتبار شده بود، اینچنین بیشرمانه مصادره شود تا ظرفیتِ آن صرفِ تقویتِ شبکهِ همسایگان گردد و در نهایت، سهم مردم لنده از این ایستگاهِ عظیم، همچنان همان نوساناتِ کلافهکننده و ناپایداریِ برق باقی بماند؟
این اقدام، نه یک اشتباهِ فنی، که یک بیعدالتیِ آشکار در حقِ ۱۲ هزار مشترکِ لندهای بود که در تابستانهایِ سوزان، حتی امنیتِ حداقلیِ برقِ خانههایشان نیز قربانیِ لابیگریها و زیادهخواهیهای مدیرانی شد که توسعهی دیگران را به بهایِ خاموشیِ مردمِ لنده خریدند.
«خوشبختانه با ورود قاطعانه و پیگیریهای اخیر سید محمد تقوی، فرماندار شهرستان لنده، این مسیرِ انحرافی به چالش کشیده شده است؛ ایشان در سفر به تهران و دیدار با دستیار ویژه وزیر نیرو، با صراحتی تحسینبرانگیز، پرده از این حقیقت برداشت که استقرارِ این پست در فاصله ۲۵ کیلومتری، هیچ «حاشیه اطمینانی» برای مردم لنده ایجاد نکرده و عملاً این پروژه را ناکارآمد ساخته است.»
دستورِ فوریِ وزیر نیرو که حاصلِ همین مکاتبات و پیگیریهایِ فرماندار لنده است، روزنهی امیدی برای اصلاحِ این مسیرِ غلط گشوده است، اما مردم لنده دیگر به حرفدرمانیها و گزارشهایِ آماریِ مدیرانِ متخلفِ گذشته دل خوش نمیکنند و همانگونه که فرماندار این شهرستان بیان نمودند مطالبهی شفافِ افکار عمومی این است: «ایستگاهی که با نامِ «لنده» کلنگزنی شد و اعتباراتِ میلیاردیاش با وعدهی رفعِ محرومیت از این دیار تخصیص یافت، اکنون باید به صاحبِ اصلیاش بازگردد؛ این بازگشت تنها از طریقِ اصلاحِ فنی و تقویتِ حقیقیِ شبکه برای مردم لنده، و یا جابجاییِ عملی و بیقید و شرطِ این پست به داخلِ محدوده جغرافیاییِ شهرستان میسر خواهد بود.»
آوای رودکوف از دستگاههای نظارتی و مسئولانِ فعلی وزارت نیرو انتظار دارد تا با برخورد با آن نگاهِ انحصارطلبانه که سعی داشت حقِ مردم لنده را به «کامی برای دیگران» تبدیل کند، اجازه ندهند که سرمایههایِ ملی دوباره در مسیرِ چشمطمعِ عدهای خاص هزینه شود؛ چرا که صبر مردمِ ولایتمدارِ لنده لبریز شده و دیگر تحملِ تماشایِ «چراغِ روشنِ همسایگان در سایهیِ خاموشیِ خود» را ندارند.
خب مردم سوق هم از تبار ایل طیبی هستن.
چرا فرق میزاری؟
این نوشته باعث دلخوری بین دو شهر میشه
حرفتون درسته و لنده و سوق از یک پیکره هستند ؛
اما منظور نویسنده این بود که :
این طرح با هدف پایان دادن به خاموشیهای مکرر و افت ولتاژ شدید لنده تعریف شده بود حالا اگر قرار باشه سوق و دهدشت به آن اضافه شوند باید ولتاژ و زیرساختها را تقویت می کردند.