" اللَّهُمَّ کُنْ لِوَلِیِّکَ الحُجَهِ بنِ الحَسَن صَلَواتُکَ علَیهِ و عَلی آبائِهِ فِی هَذِهِ السَّاعَهِ وَ فِی کُلِّ سَاعَهٍ وَلِیّاً وَ حَافِظاً وَ قَائِداً وَ نَاصِراً وَ دَلِیلًا وَ عَیْناً حَتَّی تُسْکِنَهُ اَرْضَکَ طَوْعاً وَ تُمَتعَهُ فِیهَا طَوِیلا
آوای رودکوف|محیط بیمارستان، در تعریف انسانی و قانونی آن، باید امنترین پناهگاه برای التیام دردهای جسمی و روحی بیماران باشد. جایی که هر تخت آن نشان از امید به زندگی دارد و کادر درمان و پشتیبانی، با تمام توان در خط مقدم خدمترسانی ایستادهاند. اما حادثه تلخ شب گذشته در بیمارستان شهید جلیل یاسوج و جراحتهای عمیق سه تن از نیروهای حوزه حراست این مرکز، پرده از واقعیتی تلخ و نگرانکننده برمیدارد: آسیبپذیری شدید مدافعان سلامت در برابر هنجارشکنیها و خشونتهای فیزیکی.