آرامستان لنده و آزمون بزرگِ آینده‌نگری
به گزارش پایگاه خبری آوای رودکوف؛آرامستان هر شهر، اگرچه محل بدرقه و آرام گرفتن درگذشتگان است، اما مانند هر زیرساخت شهری دیگری نیازمند برنامه‌ریزی برای سال‌های آینده است؛ موضوعی که به نظر می‌رسد در شهر لنده باید از هم‌اکنون جدی‌تر مورد توجه قرار گیرد.
آرامستان قدیمی لنده سال‌ها پیش در خارج از محدوده مسکونی شهر قرار داشت، اما با توسعه تدریجی شهر و شکل‌گیری محله‌ها و شهرک‌های جدید از جمله شهرک های شهیدرجایی، فجر و سرآسیاب، امروز این آرامستان عملاً در محدوده شهری قرار گرفته و مسیر دسترسی به برخی شهرک‌ها نیز از کنار یا محدوده آن عبور می‌کند. ادامه روند توسعه شهری در اطراف آرامستان، این نگرانی را ایجاد کرده است که در سال‌های آینده، آرامستان موجود نه‌تنها با کمبود ظرفیت دفن مواجه شود، بلکه از نظر موقعیت مکانی نیز با محدودیت‌های جدی روبه‌رو شود.
البته نمی‌توان از اقداماتی که طی یکی دو سال اخیر برای ساماندهی و بهبود وضعیت آرامستان لنده انجام شده، چشم‌پوشی کرد. اجرای عملیات فضای سبز، اصلاح و ساماندهی دیوارها، بهسازی مسیرهای ورودی و دسترسی، زیباسازی محیط، مسطح‌سازی بخش‌هایی از آرامستان و توجه به وضعیت غسالخانه، از جمله اقداماتی است که می‌تواند شرایط فعلی این مکان را نسبت به گذشته بهبود بخشیده باشد.
این اقدامات، به‌ویژه در شرایطی که ساماندهی یک آرامستان نیازمند صرف هزینه و اجرای چندین مرحله عملیات عمرانی است، قابل تقدیر است و انتظار می‌رود روند رسیدگی و نگهداری از وضعیت موجود نیز ادامه پیدا کند.
با این حال، یک سؤال مهم همچنان باقی است: برای پنج، ده یا بیست سال آینده آرامستان لنده چه برنامه‌ای داریم؟
مشکل اصلی آرامستان لنده فقط وضعیت فعلی آن نیست؛ مسئله مهم‌تر، ظرفیت محدود آن برای سال‌های آینده است.
فضای موجود آرامستان محدود است و با توجه به روند دفن در سال‌های آینده، این نگرانی وجود دارد که ظرفیت آن در چند سال آینده به پایان برسد. از سوی دیگر، گسترش شهر و نزدیک شدن محدوده‌های مسکونی به آرامستان، امکان توسعه بی‌حساب آن را نیز با پرسش‌ها و محدودیت‌هایی جدی مواجه می‌کند.
اگر امروز برای این مسئله تصمیم‌گیری نشود، ممکن است چند سال دیگر، شهر با شرایطی روبه‌رو شود که انتخاب‌های موجود بسیار محدود و هزینه تصمیم‌گیری نیز بیشتر شده باشد. آرامستان، زیرساختی نیست که بتوان برای احداث یا جابه‌جایی آن منتظر زمان بحران ماند.
یکی از گزینه‌هایی که می‌تواند از هم‌اکنون مورد بررسی قرار گیرد، پیش‌بینی زمینی مناسب در خارج از محدوده شهر برای ایجاد آرامستان جدید است؛ زمینی که ضمن برخورداری از فاصله مناسب با مناطق مسکونی، از نظر دسترسی، مسیر تردد، امکان ایجاد پارکینگ، خدمات مورد نیاز و توسعه در سال‌های آینده نیز شرایط مناسبی داشته باشد.
البته انتقال آرامستان به خارج از شهر نیز بدون چالش نیست. فاصله بیشتر با شهر می‌تواند برای خانواده‌ها، به‌خصوص سالمندان و افرادی که وسیله نقلیه شخصی ندارند، مشکلاتی ایجاد کند. بنابراین اگر چنین گزینه‌ای بررسی می‌شود، باید همزمان برای مسیر دسترسی مناسب، حمل‌ونقل، پارکینگ و سایر امکانات مورد نیاز نیز چاره‌اندیشی شود.
در مقابل، توسعه آرامستان فعلی نیز باید با دقت بررسی شود؛ چراکه توسعه شهرک‌ها و گسترش محدوده مسکونی، این احتمال را افزایش می‌دهد که آرامستان موجود در سال‌های آینده بیش از پیش در میان بافت شهری قرار گیرد.
اکنون که بخشی از مشکلات فعلی آرامستان لنده در حوزه زیباسازی، فضای سبز، دیوارکشی، مسیرهای دسترسی، مسطح‌سازی و غسالخانه مورد توجه قرار گرفته است، شاید بهترین زمان برای طرح یک سؤال مهم درباره آینده این مجموعه باشد:
آیا برای احداث آرامستان جدید در خارج از محدوده شهر، زمینی شناسایی یا خریداری شده است؟ آیا مطالعاتی درباره مکان مناسب برای آن انجام شده است؟ و اگر چنین اقدامی صورت نگرفته، برنامه مدیریت شهری و مسئولان شهرستان برای سال‌های آینده چیست؟طرح این پرسش‌ها به معنای نادیده گرفتن اقدامات انجام‌شده نیست؛ بلکه اتفاقاً می‌تواند ادامه همان نگاه عمرانی و مدیریتی به آرامستان باشد.
اکنون توپ در زمین مدیریت شهری و مسئولان شهرستان است تا مشخص کنند برای این نیاز قطعی و اجتناب‌ناپذیر، چه برنامه‌ای برای آینده لنده دارند.
متاسفانه لنده جا برای ساخت مسکن نداره که مردم زندگی کنن شما به فکر قبر هستید 
