آب پاکی روی رویای «پشت‌میزنشینی»؛ وقتی استاندار درِ استخدام دولتی را تخته می‌کند

 پایگاه خبری آوای رودکوف | استاندار کهگیلویه و بویراحمد در پاسخ به مطالبات مردمی در سامانه سامد، آب پاکی را روی دست جوانان جویای کار در ادارات دولتی ریخت و صراحتاً اعلام کرد که «دولت دیگر ظرفیت استخدام ندارد و بدنه اداری کشور هفت برابر استاندارد است.» شنیدن این حرف‌ها اگرچه برای جوانان جویای کار تلخ است، اما واقعیتِ عریانی است که خیلی وقت پیش باید گفته می‌شد؛ سال‌هاست که تبِ پشت‌میزنشینی، انرژی و جوانی بچه‌های ما را در سراسر استان هرز داده است، آن هم در شرایطی که صنعت و بخش خصوصی درستی در میدان نبوده تا جوان به امید آن دل ببندد.

اما صحبت‌های آقای استاندار یک روی دیگر هم دارد که باید با احتیاط به آن نگاه کرد. وقتی از آن طرف درِ استخدام دولتی بسته می‌شود، درِ بخش خصوصی هم باید به معنای واقعی کلمه باز شود؛ نه اینکه فقط روی کاغذ و در جلسات استانداری شعار حمایت از سرمایه‌گذار داده شود. تا وقتی که بروکراسی اداری پیچ‌درپیچ، نگاه‌های سلیقه‌ای و جاده‌های ناامن و خراب مانع نفس کشیدن سرمایه‌گذار است، چطور می‌توان انتظار داشت ۳۰ هزار فرصت شغلی از دل پروژه‌ها بیرون بیاید و جوانان ما سر کار بروند؟

نکته دردناک دیگر در لابلای همین اظهارات، گره زدن مطالبه بحقی مثل گازرسانی به روستاهای لنده به مقوله «ناترازی انرژی» است. درست است که کشور با کمبود گاز و انرژی دست‌وپنجه نرم می‌کند، اما مناطق محروم و فراموش‌شده‌ای مثل لنده دهه‌هاست که تاوان همین اولویت‌بندی‌ها را داده‌اند؛ مردمی که هنوز برای ابتدایی‌ترین امکانات زیستی در مضیقه هستند، حق دارند بپرسند سهم آن‌ها از توسعه کجاست؟

آماری هم که استاندار از انباشت ۷۰۰ نیروی مازاد در آموزش‌وپرورش یاسوج در برابر متقاضیان انتقال داد، گواهی روشن بر این است که مرکز استان همه‌ی امکانات را بلعیده و نیروها از ترس محرومیت، راهی یاسوج می‌شوند؛ تا جایی که مرکز استان با ترافیک نیرو مواجه است و مناطق محروم خالی از امکانات و نیروی انسانی می‌مانند.

خلاصه اینکه، اعتراف به اینکه «دولت دیگر کارفرمای خوبی نیست» گام رو به جلویی است؛ به شرط آنکه مدیریت ارشد استان فقط به گفتن این حقیقت اکتفا نکند، به داد سرمایه‌گذار واقعی برسد و اجازه ندهد مطالبات حیاتی شهرستان‌هایی مثل لنده؛ بهمئی و مارگون به بهانه‌های ملی، به بایگانی سپرده شود.