نقشه آیزنکوت برای ضربه به توان موشکی و هسته‌ای ایران؛ جایگزین سخت‌گیر نتانیاهو کیست؟
پایگاه خبری اوای رودکوف|انتخابات پارلمانی (کنست) اسرائیل روز سه‌شنبه آینده برگزار می‌شود و حزب یا ائتلاف پیروز یا احزابی که بتوانند بزرگترین ائتلاف پارلمانی را با کسب حداقل ۶۱ کرسی از مجموع ۱۲۰ کرسی شکل دهند، نخست‌وزیر و دولت آینده را تعیین خواهند کرد.
در این میان، خبرگزاری رویترز در گزارشی به بررسی پیشینه نظامی، دیدگاه‌های سیاسی و چالش‌های انتخاباتی گادی آیزنکوت پرداخته است. آیزنکوت که ۴۱ سال در ارتش اسرائیل خدمت کرده و از سال ۲۰۱۵ تا ۲۰۱۹ ریاست ستاد کل ارتش را بر عهده داشته، پس از حمله ۷ اکتبر ۲۰۲۳ و آغاز جنگ غزه وارد کابینه جنگ نتانیاهو شد، اما حدود ۸ ماه بعد در اعتراض به نحوه مدیریت جنگ از آن خارج شد.
این ژنرال پیشین معتقد است دولت نتانیاهو نتوانسته به اهداف اعلام‌شده خود در غزه از جمله نابودی توان نظامی و ساختار حکمرانی حماس دست یابد و خواستار تعیین راهبردی روشن برای پایان جنگ و آزادسازی گروگان‌ها است. با این وجود، اختلاف او با نتانیاهو به معنای فاصله گرفتن از سیاست‌های امنیتی سخت‌گیرانه نیست؛ چنان‌که او بر خلع سلاح حماس و حفظ برتری امنیتی اسرائیل تأکید دارد و با تشکیل کشور مستقل فلسطینی مخالفت می‌کند. زندگی شخصی آیزنکوت نیز تحت تأثیر جنگ قرار گرفته است؛ پسر او، گال مئیر آیزنکوت، در دسامبر ۲۰۲۳ در غزه کشته شد.
اختلاف با نتانیاهو بر سر روش مقابله با ایران
آیزنکوت و نتانیاهو در لزوم جلوگیری از دستیابی ایران به سلاح هسته‌ای اتفاق نظر دارند، اما رویکردشان در مدیریت این پرونده متفاوت است. آیزنکوت بر حفظ همکاری با واشنگتن و پیگیری اختلاف‌ها از طریق مذاکره تأکید دارد تا از تقابل علنی با آمریکا جلوگیری کند؛ رویکردی که در برابر سیاست‌های گاه علنی و چالش‌برانگیز نتانیاهو قرار می‌گیرد.
در حوزه عملیاتی، آیزنکوت پیشنهاد کرده بود نظارت مستمر بر ذخایر اورانیوم غنی‌سازی‌شده ایران برقرار شود و هرگونه جابه‌جایی مشکوک مواد هسته‌ای با تهدید یا واکنش نظامی مواجه گردد. روزنامه جروزالم پست نیز گزارش داده است که او خواهان گسترش عملیات اطلاعاتی و مخفی اسرائیل علیه توان موشک‌های بالستیک ایران است. با این حال، در خصوص تغییر حکومت ایران، آیزنکوت در اکتبر ۲۰۲۶ سقوط جمهوری اسلامی را ضروری دانسته، اما تأکید کرده است که چنین تغییری با عملیات نظامی قابل تحقق نیست و استفاده از نیروی نظامی را به شرایط بحرانی‌تر تهدید هسته‌ای مشروط کرده است.
چالش‌های ائتلاف‌سازی
پارلمان اسرائیل ۱۲۸ کرسی دارد و تشکیل دولت نیازمند ائتلاف قدرتمند است. مواضع آیزنکوت از جمله امتناع او از ائتلاف با احزاب نماینده شهروندان عرب اسرائیل، دایره شرکای احتمالی او را محدود کرده است. بررسی مجموع مواضع وی نشان می‌دهد که جایگزینی احتمالی او با نتانیاهو لزوماً تغییری بنیادین در سیاست خارجی و امنیتی اسرائیل ایجاد نخواهد کرد، بلکه تفاوت اصلی به مدیریت سیاسی، ارزیابی عملکرد دولت و شیوه تصمیم‌گیری‌های راهبردی بازمی‌گردد.
