" اللَّهُمَّ کُنْ لِوَلِیِّکَ الحُجَهِ بنِ الحَسَن صَلَواتُکَ علَیهِ و عَلی آبائِهِ فِی هَذِهِ السَّاعَهِ وَ فِی کُلِّ سَاعَهٍ وَلِیّاً وَ حَافِظاً وَ قَائِداً وَ نَاصِراً وَ دَلِیلًا وَ عَیْناً حَتَّی تُسْکِنَهُ اَرْضَکَ طَوْعاً وَ تُمَتعَهُ فِیهَا طَوِیلا
پایگاه خبری آوای رودکوف| شهرستان لنده با پیشینهای بیش از صد ساله در هنر تعزیه و برخورداری از گروههای هنری فعال و استعدادهای درخشان، همچنان از ابتداییترین زیرساختهای فرهنگی و هنری محروم است؛ محرومیتی که هنرمندان این شهرستان را با مشکلات جدی در تولید و اجرای آثار نمایشی مواجه کرده است.
این روزها نمایش «نوزین چموش» به کارگردانی سید یاسر خالقی، برگرفته از داستانی از مژگان مهربانی فر و به همت گروه نمایش «بچههای آسمان»، در لنده روی صحنه رفته است؛ نمایشی که اجرای آن، علاوه بر جلوههای هنری، روایتگر تلاش و مظلومیت هنرمندان این شهرستان است.
نبود سالن نمایش و فضای مناسب اجرا، گروه را ناچار کرده تا نمازخانه مدرسه امام صادق(ع)، در فضایی متروکه و در شرایطی که مدرسه نیز درگیر عملیات ساختوساز است، به محل اجرای نمایش تبدیل کند. اعضای گروه خودشان دست به کار شدهاند؛ پارچههای سیاه را از هیئتها و مساجد تهیه کردهاند، نورپردازی را با حلبیهای ساده و لامپهای معمولی ساختهاند و برای تأمین صندلیهای تماشاگران نیز به اجاره متوسل شدهاند.
این همه تلاش برای آن است که چراغ هنر در لنده خاموش نماند؛ شهری که هنرمندانش با کمترین امکانات، آثاری حرفهای و قابلتوجه تولید میکنند. گروه نمایش بچههای آسمان سال گذشته در بخش معلولان جشنواره تئاتر فجر، بهعنوان گروه برتر شناخته شد و موفق به کسب جوایزی نیز شد.
دغدغه ای که همچنان برای هنرمندان باقی است، محرومیت شهرستان از یک سالن ساده و استاندارد برای اجرای نمایش است.
تلاش هنرمندان لنده شایسته تقدیر است، اما ساختن زیرساختهای فرهنگی نباید بر دوش آنان باشد. استعدادهای این شهرستان برای شکوفایی، بیش از تحسین و تشویق، به حمایت عملی، امکانات و فضایی درخور نیاز دارند.
لنده کمبود استعداد ندارد؛ آنچه کم دارد، زیرساختی است که اجازه دهد این استعدادها دیده شوند.
هنرمندان مظلوم لنده وادارات هنری تعطیل......