" اللَّهُمَّ کُنْ لِوَلِیِّکَ الحُجَهِ بنِ الحَسَن صَلَواتُکَ علَیهِ و عَلی آبائِهِ فِی هَذِهِ السَّاعَهِ وَ فِی کُلِّ سَاعَهٍ وَلِیّاً وَ حَافِظاً وَ قَائِداً وَ نَاصِراً وَ دَلِیلًا وَ عَیْناً حَتَّی تُسْکِنَهُ اَرْضَکَ طَوْعاً وَ تُمَتعَهُ فِیهَا طَوِیلا
به گزارش پایگاه تحلیلی خبری آوای رودکوف avayerodkof.ir ،
یازدهمین همایش ملی علوم و مهندسی آبخیزداری ایران با محوریت توسعه مشارکتی در مدیریت حوزه های آبخیز با همکاری انجمن آبخیزداری ایران در تاریخ 31 فروردین لغایت 2 اردیبهشت 1395 در دانشگاه یاسوج برگزار خواهد شد. مهلت ارسال مقاله کامل به همایش 20 بهمن 1394 و اعلام نتایج داوری مقالات 10اسفند می باشد.
دکتر محسن آرمین دبیر اجرایی این همایش گفت: مدیریت بهینه منابع آب و خاک در حوزههای آبخیز و در راستای حفظ یکپارچگی اکولوژیکی همیشه به عنوان یک بحث جدی و چالش برانگیز بین جوامع مدنی، بخش خصوصی و دولت مطرح بوده است. درک واقعی و درست از آبخیزداری و مدیریت حوزههای آبخیز در گرو شناخت ذینفعان متعدد در داخل حوضهها میباشد که متضمن ترکیب اجرایی سیاستهای دولتی بالا به پایین( Top -Down)وفرایندهای مشارکت مردمی پایین به بالا ( Bottom - Up ) میباشد.
استاد دانشکده منابع طبیعی دانشگاه یاسوج در ادامه این بحث گفت: این امر باعث تقویت روابط نهادهای فرابخشی و بینبخشی خواهد شد. همچنین درک تفاوت دیدگاهها و نقاط مطلوب هر یک از این بخشها میتواند به عنوان یک فرصت مناسب برای شروع بحثها و نشستهای جدی برای مدیریت منابع و نیز شناخت نقاط تفرق و مورد چالش در خصوص نحوه و میزان دسترسی به منابع طبیعی موجود در ساختارهای اجتماعی و اقتصادی بدل گردد. این نوع نگاه و درک از آبخیزداری در سراسر جهان به منصه ظهور رسیده است.
دکتر آرمین به نقش مشارکت در مدیریت حوزه های آبخیز اشاره کرد و گفت: در کشور ایران نیز تفکر مدیریت یکپارچه حوزههای آبخیز و تلفیق سیاستهای دولتی و راهکارهای مشارکت مردمی در حال رشد و گسترش است. هر چند در مقام عمل هنوز جایگاه واقعی آبخیزداری تبیین و روشن نگردیده است معهذا نفس اقدامات صورت گرفته را میتوان مثبت و در راستای مدیریت جامع و یکپارچه حوزههای آبخیز قلمداد کرد.
ایشان در ادامه افزود: پر واضح است که تا امروز اغلب سرمایهگذاریهای عمومی در ایران توسط سازمانهای دولتی به شکل یک رویکرد چند بخشی و بدون هماهنگیهای بینبخشی اجرا میشود. اکنون نیاز است که برنامههای توسعهای تحت یک چتر مدیریتی و مالی واحد (Single Window System) با ایجاد یک واحد مجزا که توسط مدیر پروژه مدیریت شوند، قرار داده شود. سپس این رویکرد بوسیله مکانیسمهای مختلفی در سیاستگذاریهای بعدی اصلاح و بهینه شود.
عضویت در خبر نامه