اَللّهُمَّ ارْزُقْنی شَفاعَةَ الْحُسَیْنِ یَوْمَ الْوُرُودِ وَ ثَبِّتْ لی قَدَمَ صِدْقٍ عِنْدَکَ مَعَ الْحُسَیْنِ وَ اَصْحابِ الْحُسَیْنِ الَّذینَ بَذَلُوا مُهَجَهُمْ دُونَ الْحُسَیْنِ عَلَیْهِ السَّلامُ
پایگاه خبری آوای رودکوف|متن پیشرو از حجتالاسلام سید اقبال راستگوئی است که با نگاهی اخلاقی و الهامگرفته از تاریخ اسلام، به بازخوانی الزامات درونی مذاکره میپردازد. نویسنده با تکیه بر منش و رفتار طرماح بن عدی الطیی، نشان میدهد که مذاکره پیش از آنکه عرصه چانهزنی سیاسی باشد، میدان سنجش شجاعت اخلاقی، وفاداری به اصول، تقوا و مسئولیتپذیری در برابر خدا و مردم است.
بسم الله الرحمن الرحیم
توصیهای اخلاقی به مذاکرهکنندگان با الهام از طرماح ابن عدی الطیی
در تاریخ اسلام، چهرههایی هستند که نامشان شاید کمتر شنیده شود، اما روح و رفتارشان چراغ راه مردان مسئولیتپذیر است. یکی از این چهرهها طرماح بن عدی است؛ مردی که در برابر قدرت، تطمیع، تهدید و فشار، تنها یک معیار داشت:
حق، صداقت، و ترس از خدا.
طرماح در برابر معاویه ایستاد، نه با شمشیر، بلکه با شجاعت اخلاقی. او پیامرسان امیرالمؤمنین بود، اما مهمتر از پیام، روح پیام را حمل میکرد:
«مرد حق، نه با زر خریدنی است و نه با زور شکستنی.»
این الگو، برای هر مذاکرهکنندهای—در هر دورهای—درسهای بزرگی دارد:
طرماح نشان داد که شجاعت فقط در میدان جنگ نیست.
شجاعت یعنی:
مذاکرهکنندهای که شجاعت اخلاقی داشته باشد، هیچگاه از موضع عزت خارج نمیشود.
طرماح در شام با وعدههای مالی و مقام روبهرو شد، اما گفت:
«من بنده دنیا نیستم.»
این جمله، منش یک انسان آزاد است.
مذاکرهکنندهای که دلش به دنیا بسته نباشد:
چنین انسانی، امانتدار مردم و ارزشها میماند.
طرماح نه بهخاطر سیاست، بلکه بهخاطر باور و ایمان، پیام امیرالمؤمنین را رساند.
او فهمیده بود که:
مذاکرهکنندهای که اصول داشته باشد، در پیچوخم گفتگوها گم نمیشود.
طرماح در برابر قدرتهای زمانه نترسید، چون از خدا میترسید.
خدا ترسی یعنی:
این نوع تقوا، مذاکره را از سطح «معامله» به سطح «مسئولیت» ارتقا میدهد.
اگر مذاکرهکنندگان امروز—در هر سطح و هر موضوعی—از طرماح الهام بگیرند، نتیجهاش چنین خواهد بود:
طرماح به ما یاد میدهد که قدرت واقعی، درونی است؛
در قلبی که با دنیا خریدنی نیست،
در زبانی که با حق میچرخد،
و در قدمی که برای خدا برداشته میشود.
سید اقبال راستگوئی