" اللَّهُمَّ کُنْ لِوَلِیِّکَ الحُجَهِ بنِ الحَسَن صَلَواتُکَ علَیهِ و عَلی آبائِهِ فِی هَذِهِ السَّاعَهِ وَ فِی کُلِّ سَاعَهٍ وَلِیّاً وَ حَافِظاً وَ قَائِداً وَ نَاصِراً وَ دَلِیلًا وَ عَیْناً حَتَّی تُسْکِنَهُ اَرْضَکَ طَوْعاً وَ تُمَتعَهُ فِیهَا طَوِیلا 

      
سه‌شنبه ۱۹ آبان ۱۴۰۵ - ۱۶:۱۸   |   Tuesday 10 November 2026
کد خبر: ۲۵۵۰۳
تاریخ انتشار: ۲۸ تير ۱۳۹۸ - ۱۵:۲۷
جهانگیر ایزدپناه

یادی از دبستان و دبیرستان قسمت (3)

یادی از دبستان و دبیرستان قسمت (3)
من ناشی هم بدون بسم ال.....شروع به خواندن سوره کردم ناگهان جناب افراشته که بومی بود و همه را بخوبی می شناخت ، گفت:بشین بشین چرا بسم ال.... نگفته شروع کردی ...
پایگاه خبری آوای رودکوف-«جهانگیرایزدپناه»در سومین قسمت از خاطرات دوران دبستان و دبیرستان خود نوشت: دوره دبستان قریه فیلگاه یا پیلگاه معلم مان جناب اسفندیار افراشته ، معروف به ملافضیل پدر جناب دندانپزشک دکتر افراشته از من خواست که سوره ای را بخوانم .

من ناشی هم بدون بسم ال.....شروع به خواندن سوره کردم ناگهان جناب افراشته که بومی بود و همه را بخوبی می شناخت ، گفت:بشین بشین چرا بسم ال.... نگفته شروع کردی ؛ اولاد میرزاعلی(ایل ما) جماعت همه اش به فکر گله وبز ومیش هستند کدامشان قرآن درست خواند که تو در ست بخوانی .

بچی یل (بچه ها)جا نگروته زدند زیر خنده و من هم خجالت زده و نا راحت نشستم اما خنده بچه ها ادامه داشت. راستش را بخواهید من خیلی ناراحت شدم چون به علایق و باورهایمان که همان طایفه و بز ومیش و کهره و بره های عزیز مان که خیلی هم دوستشان داشتیم و مایه اعتبار بودند ، توهین شده بود.




ادامه دارد.....
نظرات بینندگان
captcha