توله یا پنیرک؛ همون دارویی که قدیمیا بهش دل قرص بودن
پایگاه خبری آوای رودکوف| این گیاه از برگ و ساقه گرفته تا ریشه و گلش خاصیته و بهخاطر ترکیبات ضدالتهابی، نرمکننده و پاکسازیکنندهای که داره، برای سرماخوردگی، گلودرد، سرفه، خلط و عفونتهای تنفسی یه کمککنندهی عالیه. وقتی بدن ضعیف میشه، پنیرک کمک میکنه سیستم ایمنی جون بگیره و بدن زودتر خودش رو ترمیم کنه.
طبعش متعادله و کمک میکنه بدن از سردی و رطوبت اضافی خارج بشه؛ برای همین هم از قدیم، مخصوص فصلهای سرد سال بوده. افرادی که زود سرما میخورن یا گلو و ریهی حساسی دارن، معمولاً با مصرفش سوزش گلو کمتر، سرفه آرومتر و حال عمومی بهتری رو تجربه میکنن.
میتونین این گیاه رو تازه مصرف کنین، خشکش کنین و دمنوش بگیرین، یا حتی بپزینش. بعضیها مثل سبزی میپزن و کنار غذا میخورن، بعضیها هم لای دمِ برنج میذارن تا هم عطر ملایمی بده، هم خاصیتش آرومآروم وارد بدن بشه.
دمنوش گل و برگش هم برای خشکی گلو، گرفتگی صدا و سرفههای خشک خیلی معروفه.
قدیمیا دقیقاً به همین روشها مصرفش میکردن؛ بدون اسمهای عجیب، بدون بستهبندی و تبلیغ. میدونستن هرچی سادهتر و طبیعیتر مصرف بشه، بدن بهتر باهاش کنار میاد. برای اونها پنیرک فقط یه گیاه نبود؛ یه داروی دمِ دست برای روزایی که بدن خسته میشد و احتیاج به ترمیم داشت.
باپیاز داغ و سیر 
