" اللَّهُمَّ کُنْ لِوَلِیِّکَ الحُجَهِ بنِ الحَسَن صَلَواتُکَ علَیهِ و عَلی آبائِهِ فِی هَذِهِ السَّاعَهِ وَ فِی کُلِّ سَاعَهٍ وَلِیّاً وَ حَافِظاً وَ قَائِداً وَ نَاصِراً وَ دَلِیلًا وَ عَیْناً حَتَّی تُسْکِنَهُ اَرْضَکَ طَوْعاً وَ تُمَتعَهُ فِیهَا طَوِیلا
پایگاه خبری آوای رودکوف|روایتهایی که از دل بحرانها شکل میگیرند، گاهی فراتر از یک رویداد نظامی یا امنیتی، به نمادهایی از هویت و روحیه یک جامعه تبدیل میشوند. آنچه این روزها با عنوان «حماسه برنو» از سوی مسئولان استان کهگیلویه و بویراحمد مطرح میشود، بیش از آنکه صرفاً یک اتفاق مقطعی باشد، بازتابی از فرهنگ تاریخی ایستادگی و غیرت مردمی در این منطقه است.
در جریان حوادث جنگ اخیر، وقتی خبر احتمال حضور خلبان هواپیمای سقوطکرده در منطقه منتشر شد و بالگردهای دشمن برای جستوجو وارد منطقه شدند، مردم محلی بدون آنکه سازماندهی رسمی داشته باشند، با امکانات ابتدایی و سلاحهای شکاری به میدان آمدند. مواجهه مردم عادی با تجهیزات پیشرفته نظامی، اگرچه در ظاهر یک نابرابری آشکار بود، اما در عمل به صحنهای از اراده و شجاعت مردمی تبدیل شد که حاضر شدند برای دفاع از سرزمین و امنیت خود خطر را به جان بخرند.
آنچه این رویداد را قابل تأملتر میکند، بازتاب گسترده آن در رسانههای جهانی است. بنا بر گفته استاندار کهگیلویه و بویراحمد، انعکاس این حادثه در بیش از یکصد شبکه تلویزیونی دنیا نشان میدهد که چنین رفتارهایی، حتی در سطح بینالمللی نیز مورد توجه قرار میگیرد. در بسیاری از موارد، روایتهای مردمی از جنگها بیش از گزارشهای رسمی اثرگذار هستند؛ زیرا نشان میدهند که یک جامعه تا چه اندازه در برابر تهدیدها همبستگی و آمادگی دارد.
اما شاید مهمترین نکتهای که از دل این روایت میتوان استخراج کرد، مسئله «سرمایه انسانی» و «سرمایه اجتماعی» در استان است. همانگونه که استاندار نیز اشاره کرده، مردمی که در شرایط سخت چنین روحیهای از خود نشان میدهند، در حوزههای دیگر نیز میتوانند منشأ افتخار باشند. تاریخ کهگیلویه و بویراحمد سرشار از استعدادهایی در عرصههای فرهنگ، هنر، ورزش و ادبیات است؛ اما بسیاری از این ظرفیتها به دلیل کمبود زیرساختها یا فرصتهای مناسب کمتر دیده شدهاند.
از این منظر، حماسهای مانند «برنو» فقط یک روایت از شجاعت نیست؛ بلکه نشانهای از ظرفیتهای نهفته در جامعهای است که اگر بسترهای لازم برای شکوفایی آن فراهم شود، میتواند در حوزههای مختلف بدرخشد. توجه به این ظرفیتها، سرمایهگذاری بر استعدادهای جوان و ایجاد فرصتهای فرهنگی و اجتماعی، میتواند همان روحیه همبستگی و جسارت را به موتور محرک توسعه استان تبدیل کند.
در نهایت، شاید مهمترین درس چنین رخدادهایی این باشد که قدرت یک جامعه فقط در تجهیزات و امکانات خلاصه نمیشود؛ بلکه در اراده مردم، احساس تعلق به سرزمین و آمادگی برای دفاع از ارزشهای مشترک ریشه دارد. «حماسه برنو» را میتوان نمادی از همین سرمایه اجتماعی دانست؛ سرمایهای که اگر درست شناخته و تقویت شود، میتواند آیندهای متفاوت برای استان رقم بزند.