" اللَّهُمَّ کُنْ لِوَلِیِّکَ الحُجَهِ بنِ الحَسَن صَلَواتُکَ علَیهِ و عَلی آبائِهِ فِی هَذِهِ السَّاعَهِ وَ فِی کُلِّ سَاعَهٍ وَلِیّاً وَ حَافِظاً وَ قَائِداً وَ نَاصِراً وَ دَلِیلًا وَ عَیْناً حَتَّی تُسْکِنَهُ اَرْضَکَ طَوْعاً وَ تُمَتعَهُ فِیهَا طَوِیلا
پایگاه خبری آوای رودکوف - یاداشت ارسالی : نام «قرارگاه فرهنگی جهادی صالحون» این روزها بیسروصدا در استان زمزمه میشود. مجموعهای که ناگهان به بزرگترین قرارگاه فعال استان تبدیل شد؛ رازهایی در دل دارد که کمتر کسی از آن سخن میگوید.
صالحون با اتکا به نیروهای جوان و گمنام، مسیری متفاوت طی کرده است. نیروهایی که نامشان در هیچ لیست رسمی نیست، اما حضورشان در مناطق محروم، از هر گزارش رسمی بیشتر به چشم میآید.
آنچه این قرارگاه را متمایز میکند، نه تعداد نیروها که نوع نگاه آن است؛ نگاهی که گرههای کور استان را نشانه رفته است. فعالان محلی معتقدند صالحون در سایهٔ ارتباطات نامرئی با نهادهای تأثیرگذار، پروژههایی را پیش برده که تا پیش از این در حسرت شروع مانده بودند.
فرمانده جوان قرارگاه، سید مهدی رضا موسوی، کمتر در محافل رسمی دیده میشود؛ اما ردپای تصمیمهای او در نقاط مختلف استان، گواهی بر حضور یک مدیریت پنهان اما فعال است. شنیدهها حاکی از آن است که برنامههای آیندهٔ این قرارگاه، فراتر از تصورات رایج است.
صالحون، مسیر خود را نه در جلسات، که در میدان عمل پیدا کرده است؛ مسیری که شاید امروز برای برخی نامفهوم باشد، اما به نظر میرسد در آیندهای نزدیک، ورقهایی از آن رو خواهد شد.