تیغ آرمان بر گلوی حقیقت
پایگاه خبری آوای رودکوف - کرامت سلیمی در یاداشتی نوشت:
تعداد دروغهایی که به ما باوراندهاند، آنقدر زیاد است که ایستادن در برابر تکتک آنها نه ممکن است و نه ضرورتی دارد. در جهانی که دروغ، با چهرهای آراسته و لباس حقیقت، خود را پنهان میکند، شاید راه درست آن باشد که به جای تعقیب هر فریب کوچک، بزرگترین حقیقتِ پنهانشده را نشانه بگیریم؛ همانجایی که اگر پرده کنار رود، بسیاری از دروغها ناچار به عقبنشینی خواهند شد. این یادداشت، تلاشی است برای طرح همین ایده: اینکه رسانه، اگر رسالت خود را درست بفهمد، باید تیغ آرمان حقیقتجویی را بر گلوی فریبهای بزرگ بگذارد تا حقیقت، از لابهلای انبوه روایتهای ساختگی، رخ بنماید.
دروغها همچون زشتیها همیشه میکوشند در لباسی زیبا پنهان شوند و خود را به جای حقیقت جا بزنند؛ اما حقیقت، زیبایی واقعی خویش را دارد و در نهایت، فرصت ظهور را از دست نمیدهد.
پری را تاب مستوری ندارد
چو در بندی، ز روزن سر برآرد
رسانهها باید با همآوایی و یک سمفونی مشترک، برای افشای بزرگترین دروغ تاریخ بشر، یعنی سلاح هستهای، حرکت کنند. صاحبان قدرت جهانی میخواهند نظمی نوین در جهان ایجاد کنند و آن را بر مدار منافع خود بازطراحی نمایند؛ نظمی که نقطه آغاز آن، میتواند قحطی، گرسنگی و بحرانهای گسترده باشد؛ پیشلرزههایی که نشانههای آن حتی در کشور خودمان نیز کموبیش احساس میشود.
افشای دروغ بودن سلاح هستهای، میتواند به شکلگیری جهانی متعادلتر و آرامتر بینجامد؛ جهانی که در آن هیچ کشوری نتواند عنوان ابرقدرت بلامنازع را برای خود مصادره کند و خواستههایش را بر دولتها و ملتهای دیگر تحمیل کند. در چنین نظمی، قرار است کشور ما نیز با یک موضوع فیک و دروغین به نام سلاح هستهای، به سرنوشتی شبیه عراق و لیبی دچار شود و به میدان نزاعهای جهانی و تاختوتاز گروههای شبهنظامی و تروریستی بدل گردد.
تجربه عراق هنوز پیش چشم جهان است؛ کشوری که ۳۶ سال پیش به بهانه سلاحهای کشتار جمعی مورد تهاجم غرب قرار گرفت، نابود شد، اما نه آن سلاحها هرگز به کار رفت و نه اثری از آنها یافت شد. با این حال، همان بهانه، دههها حضور نظامی غربیها را در آن کشور توجیه کرد. امروز نیز همان الگو را برای ایران طراحی کردهاند؛ الگویی که اگر با هوشیاری رسانهای و بیداری افکار عمومی مواجه نشود، میتواند پیامدهایی جبرانناپذیر به همراه داشته باشد.
