" اللَّهُمَّ کُنْ لِوَلِیِّکَ الحُجَهِ بنِ الحَسَن صَلَواتُکَ علَیهِ و عَلی آبائِهِ فِی هَذِهِ السَّاعَهِ وَ فِی کُلِّ سَاعَهٍ وَلِیّاً وَ حَافِظاً وَ قَائِداً وَ نَاصِراً وَ دَلِیلًا وَ عَیْناً حَتَّی تُسْکِنَهُ اَرْضَکَ طَوْعاً وَ تُمَتعَهُ فِیهَا طَوِیلا
پایگاه خبری آوای رودکوف| جهانبخش مرادیمقدم در نامهای خطاب به مدیرعامل شرکت توزیع نیروی برق کهگیلویه و بویراحمد، با انتقاد از طولانیشدن خاموشیها فراتر از ساعات اعلامشده در مناطق گرمسیری، خواستار شفافسازی درباره مبنای زمانبندی قطعی برق، لحاظ شرایط اقلیمی و نحوه جبران خسارت ناشی از نوسانات و قطعووصلهای مکرر برق شد:
مدیرعامل محترم شرکت توزیع نیروی برق استان کهگیلویه و بویراحمد
با سلام و احترام
در شرایطی که مردم مناطق گرمسیری استان، روزهای طاقت فرسای تابستان را با دمای بسیار بالا سپری می کنند و تحمل گرمای شدید بدون استفاده از وسایل سرمایشی عملاً برای بسیاری از خانوارها دشوار و حتی غیرممکن است، متأسفانه نحوه برنامه ریزی و اجرای خاموشی های برق، نگرانی و نارضایتی گسترده ای را در میان مردم ایجاد کرده است.
آنچه امروز مردم با آن مواجه اند، صرفاً خاموشی نیست، مسئله، نحوه مدیریت خاموشی هاست. اینکه در اوج شدت گرما، بازه قطعی برق مثلاً از ساعت ۱۴ تا ۱۶ اعلام شود، اما در عمل خاموشی از زمان اعلام شده فراتر رفته و بیش از دو ساعت و حتی بیش از دو ساعت و بیست دقیقه ادامه پیدا کند، نشان دهنده ضعف جدی در برنامه ریزی، هماهنگی و مدیریت شبکه است.
مردم حق دارند بدانند برنامه ای که رسماً به آنان اعلام می شود، تا چه اندازه قابل اتکاست. سؤال جدی اینجاست که آیا در برنامه ریزی دیسپاچینگ، شرایط اقلیمی و تفاوت بنیادین مناطق گرمسیری با سایر نقاط استان به طور واقعی مورد توجه قرار گرفته است؟
آیا برای تصمیم گیری درباره خاموشی یک منطقه، صرفاً میزان بار شبکه و شاخص های فنی ملاک قرار می گیرد یا سلامت، آسایش، شرایط اقلیمی و تبعات اجتماعی و اقتصادی آن نیز در محاسبات لحاظ می شود؟ در مناطق گرمسیری، قطعی برق در ساعت اوج گرما یک خاموشی معمولی نیست. در چنین شرایطی، قطع برق به معنای از کار افتادن کولرها، وسایل سرمایشی، پمپ های آب، تجهیزات الکترونیکی و بسیاری از لوازم ضروری زندگی مردم است. استمرار خاموشی نیز می تواند موجب آسیب جدی به تجهیزات و سوختن وسایل برقی شهروندان در اثر نوسانات و قطع و وصل های مکرر برق شود.
با این حال، زمانی که شهروندان برای جبران خسارت تجهیزات آسیب دیده خود به شرکت برق مراجعه می کنند، با فرآیندها و پاسخ هایی مواجه می شوند که عملاً مسئولیت پذیری شرکت را برای مردم محل سؤال قرار می دهد. اگر شرکت توزیع نیروی برق خود را در قبال خسارات ناشی از کیفیت نامناسب تأمین برق و نوسانات شبکه مسئول نمی داند، پس تکلیف خسارت مردم چیست؟
مردم نمی توانند هزینه ضعف برنامه ریزی و مدیریت شبکه را از جیب خود پرداخت کنند. اینکه از یک سو مردم ملزم به پرداخت منظم قبوض برق هستند و از سوی دیگر در زمان بروز خسارت، پذیرش مسئولیت و جبران خسارت با دشواری مواجه می شود، قطعاً نیازمند توضیح روشن و شفاف از سوی مسئولان شرکت توزیع نیروی برق استان است. از جنابعالی انتظار می رود به جای نگاه صرفاً آماری به خاموشی ها، به تبعات واقعی آن بر زندگی مردم توجه شود. مدیریت شبکه برق فقط مدیریت بار نیست، مدیریت برق، در نهایت مدیریت بخشی از زندگی و آسایش مردم است. ضروری است شرکت توزیع نیروی برق استان در خصوص موارد زیر به صورت شفاف پاسخگو باشد:
۱) مبنای دقیق تعیین بازه های خاموشی و علت عدم پایبندی به زمان بندی اعلام شده چیست؟
۲) آیا در برنامه ریزی دیسپاچینگ، شرایط ویژه مناطق گرمسیری و افزایش شدید دما به عنوان یک شاخص مؤثر در اولویت بندی خاموشی ها لحاظ می شود؟
۳) مسئولیت شرکت در قبال خسارات ناشی از نوسانات، قطع و وصل های مکرر و آسیب به لوازم برقی مشترکان چیست و فرآیند واقعی جبران این خسارات چگونه است؟
۴) چرا در مواردی که شهروندان برای پیگیری خسارت وسایل برقی خود مراجعه می کنند، پاسخ روشنی درباره مسئولیت شرکت و نحوه جبران خسارت دریافت نمی کنند؟
۵) چه سازوکاری برای جلوگیری از طولانی شدن خاموشی ها فراتر از زمان اعلام شده وجود دارد؟
مردم مناطق گرمسیری از خاموشی برنامه ریزیشده ای که ناگزیر به دلیل شرایط شبکه اعمال می شود، ممکن است با وجود تمام سختی ها عبور کنند، اما آنچه قابل قبول نیست، بی نظمی، عدم پیش بینی دقیق، طولانی شدن خاموشی ها و بی توجهی به خساراتی است که مستقیماً به مردم تحمیل می شود.
امروز انتظار مردم از شرکت توزیع نیروی برق استان، صرفاً تأمین برق نیست انتظار پاسخگویی، مدیریت صحیح، برنامه ریزی دقیق و پذیرش مسئولیت است.
مردم نباید قربانی ضعف برنامه ریزی باشند.
در پایان تأکید می شود که استمرار این وضعیت، بدون ارائه توضیح روشن و اصلاح شیوه مدیریت خاموشی ها، بیش از آنکه یک مشکل فنی تلقی شود، نشانه ای از ضعف در مدیریت و نظارت بر توزیع برق در مناطق گرمسیری خواهد بود، موضوعی که قطعاً افکار عمومی و رسانه ها حق دارند درباره آن مطالبه گری کنند.