پایگاه خبری آوای رودکوف | در جغرافیایِ پُر از پتانسیلِ استان کهگیلویه و بویراحمد، «لنده» همواره به عنوان گنجینهای شناخته میشد که سهمش از ویترینِ گردشگری، بیش از آنکه «بهرهمندی» باشد، «حسرت» بود. رودخانهی مارون که در پاییندست، موتور محرکِ اقتصاد همسایگان شده، در لنده تنها نظارهگرِ گذرِ عمرِ فرصتها بوده است. اما حالا، وزشِ بادِ تازهای در جلساتِ مدیریتی شهرستان حس میشود.
«خبرها از برگزاریِ جلسات کارشناسی با حضور تیمهای فنی ادارهکل میراث فرهنگی و تأکید فرماندار لنده بر تسریعِ طرحهای «موگر»، «موگرمون» و «ساحل مارون»، نشان میدهد این طرحها از سطح پیشنهاد محلی عبور کرده و با حمایتِ استاندار و تأیید وزیر میراث فرهنگی در جریان سفر اخیر، به مرحلهی توجه در سطح ملی رسیدهاند. این اتفاق، نشانهای از یک چرخش استراتژیک از فضای «وعدهدرمانی» به سمت «اقدام عملیاتی» است. اما چه نشانههایی ما را به آیندهی گردشگری لنده امیدوار میکند؟ میتوان سه دلیل اصلی را برای این خوشبینی واقعبینانه برشمرد:»
۱. عبور از رکود: وقتی از پروژهای مثل «موگرمون» صحبت میکنیم که پنج سال در خوابِ زمستانی فرو رفته بود، بیدار کردنِ آن یعنی بازگشتِ «اراده سیاسی» به چرخه مدیریت شهرستان. اینکه پیمانکار دوباره به کار بازگشته، نشان میدهد که موانعِ بوروکراتیک در حالِ کنار رفتن هستند.
۲. تغییر رویکرد؛ از کلنگزنی تا بهرهوری: فرماندار لنده در این نشست بر یک نکتهی کلیدی تأکید داشت: «استفاده از ظرفیتهای مغفول». ایمنسازیِ غارِ منطقه و بازگشاییِ مسیرهای دسترسی، یعنی پیش از آنکه شعارِ «جذبِ گردشگر» بدهیم، داریم «امنیتِ گردشگر» را تأمین میکنیم. این، نگاهِ درستی به اقتصادِ گردشگری است؛ ساختنِ زیربنا پیش از تبلیغات.
۳. هوشیاری در قبال محیط زیست: نکتهی طلاییِ این خبر، تأکیدِ فرماندار بر حفظ اکوسیستم در طرحهای توسعهای است. گردشگریِ ناپایدار، بزرگترین دشمنِ زیباییهای طبیعی است. اگر قرار است مارون به قطب گردشگری تبدیل شود، باید راهی برای توازن میانِ «توسعه» و «طبیعت» پیدا کرد که در این جلسات به نظر میرسد این دغدغه کاملاً درک شده است.
و اما یک هشدار برادرانه:
طرحهای گردشگری، به شدت «مُسری» هستند؛ اگر پروژهی ساحلِ مارون با موفقیت اجرا شود، موجی از اعتمادِ بخش خصوصی ایجاد خواهد شد که به دنبالِ آن، سرمایهگذاران خودشان سراغِ لنده میآیند. اما اگر این طرحها در پیچوخمِ اعتباراتِ قطرهچکانیِ دولتی گیر کنند، همان سرنوشتِ سالهای گذشته در انتظارِ آنهاست.
«لنده» اکنون در یک نقطه عطف قرار دارد. فرماندار و تیم مدیریتی شهرستان، باید بدانند که مردمِ این منطقه، بیش از هر زمان دیگری، تشنهی دیدنِ خروجیِ این جلسات در کفِ میدان هستند. اگر چرخدندههایِ اداری با همین سرعتِ فعلی بچرخد، لنده میتواند در آیندهای نزدیک، یکی از قطبهای گردشگری جنوب کشور باشد.
«امید است این بار، «مارون» خروشان، نه فقط آبرسانِ مزارع که موتورِ محرکِ اقتصادِ گردشگریِ لنده باقی بماند. صیانت از این شریانِ حیاتی در برابرِ طمعهای بالادستی، وظیفهای است که مدیران باید در کنار توسعهی گردشگری، به جد پیگیرِ آن باشند.»
