هرچه کني به خود کني گر همه نيک و بد کني

ریشه ضرب المثل"هرچه کني به خود کني گر همه نيک و بد کني" از کجا می آید؟ درويشي بود که در کوچه و محله مي  رفت و مي  خواند: «هرچه کني به خود کني گر همه نيک و بد کني.» زني حيله گر اين درويش را ديد و به آوازش گوش داد، سپس به خانه رفت و خمير درست کرد و يک فطير شيرين پخت و کمي زهر هم لاي فطير ريخت و آورد و به درويش داد و رفت به همسايه اش گفت: من به اين درويش ثابت مي  کنم حرفش اشتباه است. از قضا زن يک پسر داشت که 7 سال بود گم شده بود، در بازگشتش به شهر به درويش برخورد، سلامي کرد و گفت: من از راه دور آمده  ام و گرسنه  ام. درويش هم همان فطير زهري را به او داد و گفت: «زني براي ثواب اين فطير را براي من پخته، بگير و بخور جوان!»  پسر فطير را خورد و حالش به هم خورد و به درويش گفت: اين چه بود، سوختم؟ درويش فوري رفت و زن را خبر کرد. زن دوان  دوان آمد و ديد پسر خودش است! همانطور که توي سرش مي  زد و شيون مي  کرد، گفت: حقا که تو راست گفتي؛ هرچه کني به خود کني گر همه نيک و بد کني. باشگاه خبرنگاران/